De Zakaat

Zakaat over landbouwrijkdommen

Ten eerste: de verplichting:

De zakaat over gewassen en vruchten is verplicht met de hierna volgende bewijzen:

  1. De Koran: {jullie die geloven! Geeft ook bijdragen van de goede dingen die jullie verworven hebben en ook van wat Wij voor jullie uit de aarde hebben voortgebracht. Weest er niet op uit om wat er slecht van is als bijdrage te geven; jullie zouden het zelf alleen maar nemen als jullie de ogen ervoor zouden sluiten}(al-Baqara: 267). {En hij is het die tuinen heeft laten ontstaan met en zonder latwerk om te stutten en palmen en landbouwgewassen met verschillende vruchtopbrengst en olijf- en granaatappelbomen die deels wel en deels niet op elkaar lijken. Eet van de vruchten ervan, wanneer zij vrucht dragen en geeft wat ervan verplicht is op de dag van hun oogst…}(al-An’aam: 141).De meerderheid van de Korancommentators (mufassarin) zegt dat de waarheid hier is dat zakaat verplicht is. Onder hen zijn Ibn ‘Abbaas, Anas ben Malik, al-Hasan, Sa’id ben Musayyib, Muhammad ben al-Hanafiyya, Tawus, Qatada, al-Dhahaak, en ook al-Tabari, al-Qartabi en Ibn Kathir.
  2. De Sunna: volgens Ibn ‘Umar zei de Profeet (vrede zij met hem): “van wat de hemelen en bronnen bewateren, daarvan is 1/10e verplicht, en van wat de irrigatie bewatert, daarvan is het de helft van 1/10e”. Overgeleverd door de groep (geleerden) behalve Muslim.

En volgens Djaabir zei de Profeet (vrede zij met hem): “van wat de rivieren en de wolken bewateren, daarvan is 1/10e verplicht, en van wat een waterrad bewatert, de helft van 1/10e”. Overgeleverd door Ahmad, Muslim, al-Nasaa’i, en Abu Daawud.

Er zijn vele andere tradities over het vaststellen van de nisaab, overgebracht door de boodschappers en via andere wegen.

Ten tweede: landbouwproducten waarover zakaat verplicht is:

Zakaat is verplicht, 1/10 of de helft ervan, over alles wat God uit de aarde laat komen. Bedoeld met Zijn gewassen is het wasdom van de aarde, exploiteren ervan is de gewoonte; dit volgens de rechtsschool van Abu Hanifa, Daawud al-Zahari, ‘Umar ben ‘Abd al-‘Aziz, Mujahid, en Hamaad ben Abu Sulaimaan. En hun bewijs:

  1. de woorden van de Verhevene: {van wat Wij voor jullie uit de aarde hebben voortgebracht}(al-Baqara: 267). Er is geen verschil tussen een soort en de andere.
  2. de traditie: “voor wat de hemel bewatert 10% en wat wordt bewaterd met een sproeier de helft van 10%”. Er is hier ook geen verschil tussen één soort en de andere. De Malikitische rechtsgeleerde Ibn al-‘Arabi ondersteunt hierin de rechtsschool van Abu Hanifa: teksten en bewijs geven commentaar op de andere rechtscholen. Hij reageert daarop in zijn boek (Ahkaam al-Qur’aan=de rechtsbepaling van de Koran) en in zijn uitleg van de Sahih van al-Tirmidhi.

Ten derde: de nisaab van gewassen en vruchten.

De nisaab van gewassen en vruchten is vijf awsaq. Volgens een traditie van de Gezant Gods (vrede zij met hem): “er is geen religieuze aalmoes als het minder is dan vijf awsaq”. Allen waren het erover eens. Dit is de mening van de meeste schriftgeleerden van de gemeenschap van metgezellen en de navolgers daarvan en degenen die na hen kwamen, zoals Sahib al-Mughni al vermeldde. Al-wasaq is 60 saa’. Saa’ is een inhoudsmaat van het volk van Medina, dat is vier amdaad (enkelvoud: mudd) De mudd is een inhoudsmaat, gelijk aan twee handpalmen.  

De saa’ volgens het meten van het volk van Medina – of  de vier amdaad staan gelijk aan: vijf artaal plus 1/3e, dat wil zeggen2176 gramen zo was de nisaab.

300 saa’ x 2176 =652.8 kilogram

5 awsaq = 300 saa’ = ongeveer653 kilogram

Ten vierde: de hoeveelheid ervan

  1. 10% over wat bewaterd wordt zonder voorraad of kosten (met water uit de hemel of de rivier).
  2. De helft van 10%, over wat bewaterd wordt met voorraad of kosten. En als men de helft van het jaar bewatert, dan zo en zo, en de helft ervan zo en zo. En bij drie kwart 10%. En als er met één van de twee instrumenten meer wordt bewaterd dan met de ander, houd dan rekening met de meest gebruikte of stel de hoeveelheid vast met het percentage.
  3. Erkenning met behulp van een schatting: en dat is als de juistheid van de vruchten blijkt; hij schat wat over palmbomen en druiven verplicht is, om de hoeveelheid van zakaat erover te weten. En daarbij besteedt de eigenaar het geld van zijn palmbomen en druiven hoe hij zelf wil. Het garandeert de hoogte van de zakaat. Dat betekent: verlichting (van de lasten) voor de eigenaar van het geld, en behoud van de rechten van de armen. De meeste schriftgeleerden behalve de Hanafieten stonden dit toe omdat  er werd gedacht dat over een schatting geen rechtsregel noodzakelijk was.
  4. Voor de erkenning van de zakaat is er een berekening. De eigenaar van de gewassen trekt de uitgaven en de voorraden die bijdragen aan zijn gewassen af, ongeacht of het verschuldigd is of uitgegeven wat betreft het aanwezige vermogen. Zoals er ook afgetrokken wordt wat er aan schulden openstaat. Het overgeblevene is de nisaab, daaruit wordt de zakaat genomen. Het is niet aan hem toegestaan om de uitgaven voor irrigatie af te trekken omdat deze kosten de verplichte hoeveelheid verlagen van 10% naar de helft van 10% en het wordt geen tweede keer berekend. Dit is de mening van Ibn al-‘Arabi in zijn uitleg van al-Tirmidhi.

Volgens Abu Hanifa en al-Shafi’i worden de uitgaven niet afgetrokken.

Ten vijfde: de zakaat over gepachte grond.

  1. Als de grondbezitter zijn landbouwgrond overdraagt aan iemand die het voor hem verbouwt is de vergoeding een percentage over wat men eruit haalt, zoals 1/3, ¼ of de helft. De zakaat erover is voor hen samen, alles volgens ieders eigen deel als de nisaab is bereikt.
  2. Als de bezitter een landbouwer betaalt om zijn grond te bewerken en als vergoeding loon uitbetaalt, wie moet dan de zakaat betalen? De bezitter of de landbouwer?
  • Volgens de rechtsschool van Abu Hanifa is de eigenaar degene die zakaat betaalt.
  • Volgens de meeste rechtsscholen is de landbouwer degene die de zakaat betaalt.

Het is mogelijk dat elk van hun twee zakaat betaalt over wat hij verkrijgt door groei (ontwikkeling, aanwas) van de grond. De eigenaar betaalt zakaat over wat hij ontvangt (alsof hij de grond verpacht aan de landbouwer). De landbouwer betaalt zakaat over wat hij verkrijgt na het aftrekken van de kosten. En daaruit de opbrengst van de grond. En zo wordt de zakaat in zijn geheel betaald over alle productie van de grond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Close