Wonderen van de Koran

Wonderen van de Koran, deel 4

DE GEBOORTE VAN EEN MENS

In de Qoer’aan worden veel verschillende onderwerpen genoemd om de mensen tot het geloof uit te nodigen. Soms heeft Allah de hemelen, soms de dieren en soms de planten als bewijs aan de mens laten zien. In veel verzen worden de mensen opgeroepen om hun aandachtop hun eigen creatie te richten. Ze worden er vaak aan herinnerd hoe de mens in de wereld kwam, welke stadia deze heeft moeten doorlopen en wat zijn essentie is:

Wij schiepen jullie, waarom geloofden jullie dan niet? Vertel Mij dan over het menselijke zaad dat jullie uitstoten. Zijn jullie het die het geschapen hebben of zijn Wij de Schepper? (Qoer’aan 56:57-59)


Op het plaatje links, zien we het zaad dat in de baarmoeder wordt uitgestort. Slechts een paar spermazaadjes van de 250 miljoen spermazoïden die door de man zijn uitgestort bereiken de eicel. Het sperma dat de eicel bevrucht, is er slechts één uit de duizend spermazoïden die in staat zijn om te overleven. Het feit dat de mens niet alleen gemaakt is uit het hele sperma maar uit een klein deel daarvan, is in de Qoer’aan weergegeven met de uitdrukking: ‘van een druppel zaad wanneer het uitgestoten is’.

Het wonderbaarlijke aspect van de schepping van de mens, wordt in veel andere verzen benadrukt. Sommige stukken informatie in deze verzen, zijn zo gedetailleerd dat het onmogelijk is, voor welk levend wezen dan ook, om dat in de zevende eeuw geweten te kunnen hebben.Hier volgen er een paar:

1) De mens is niet van het gehele zaad geschapen, maar slechts van een klein gedeelte daarvan (sperma)

2) Het is de man die het geslacht van de baby bepaalt

3) Het menselijk embryo nestelt zich in de baarmoeder van de moeder als een bloedzuiger aan de baarmoeder vast

4) Het embryo ontwikkelt zich in drie donkere gebieden in de baarmoeder.

Deze bovenstaande informatie onderdelen, ging het kennisniveau van de mensen die in die tijd leefden, ver te boven. Deze werden bevestigd door de wetenschap van de twintigste eeuw. De ontdekking van deze feiten kon slechts mogelijk zijn door de in de 20e eeuw bereikte technologie. Laten we hen nu één voor één bekijken.

Een druppel zaad

Het sperma maakt een reis in het lichaam van de moeder totdat de eicel wordt bereikt. Slechts duizend van de 250 miljoen spermacellen slagen erin de eicel te bereiken. Aan het einde van deze vijf minuten durende wedstrijd, zal de eicel, ter grootte van een half korreltje zout, één zaadcel binnen laten. Dat wil zeggen dat de essentie van de man niet het hele zaad is, maar een klein gedeelte daarvan. Dit wordt in Soera al-Qiyama als volgt uitgelegd:

Denkt de mens dat hij alleen wordt gelaten. Was hij geen gemengd mannelijke afscheiding die uit werd gegoten? (Qoer’aan 75:36-37

Zoals we gezien hebben, vertelt de Qoer’aan ons dat de mens niet van het hele zaad gemaakt is, maar van een klein gedeelte daarvan. De bijzondere nadruk in deze verklaring, verkondigt een feit dat pas onlangs door de moderne wetenschap is ontdekt, en dit bewijst dat de verklaring, het woord van Allah is.

Het mengsel in het spermazaad

De vloeistof die sperma genoemd wordt en die de zaadcellen bevat, bestaat niet louter alleen uit zaadcellen. In tegendeel, het wordt gevormd uit een mengsel van verschillende vloeistoffen. Deze vloeistoffen hebben verschillende functies, zoals het bevatten van de suiker die nodig is om energie aan de zaadcellen te leveren, het neutraliseren van de zuren aan de ingang van de baarmoeder, en het vormen van een gladde omgeving zodat de zaadcellen zich gemakkelijk kunnen verplaatsen.

Interessant genoeg is het, dat dit feit dat door de moderne wetenschap ontdekt is ook genoemd wordt in de Qoer’aan als er over sperma gesproken wordt, en het sperma wordt omschreven als een gemengde vloeistof:

Waarlijk, Wij hebben de mens uit druppels van gemengd zaad geschapen zodat hij beproefd kan worden, dus maakten Wij hem horend en ziend. (Qoer’aan 76:2)

In een ander vers wordt ook naar sperma verwezen als een mengsel, en het wordt benadrukt dat de mens geschapen is van het ‘extract’ van dit mengsel:

Die alles wat Hij geschapen heeft goed maakt en Hij begon de schepping van de mens van klei. Toen maakte Hij hun nageslacht van een extract van uitgestoten vloeistof. (Qoer’aan 32:7-8)

Het Arabische woord ‘sulala’ vertaald als ‘extract,’ betekent het essentiële of het beste deel van iets. In beide betekenissen betekent het ‘een deel van een geheel’. Dit laat zien dat de Qoer’aan het woord van Allah is, Die de schepping van de mens kent tot in het kleinste detail.

Het geslacht van de baby

Nog niet zolang geleden dacht men dat het geslacht van de baby door de cellen van de moeder bepaald werd. Of op z’n minst werd er geloofd dat het geslacht bepaald werd door de mannelijke en vrouwelijke cellen samen. Maar de Qoer’aan geeft ons heel andere informatie. Daarin staat dat de mannelijkheid of vrouwelijkheid geschapen wordt van ‘een druppel sperma die uitgestoten is.’


In de Qoer’aan staat dat het mannelijke en vrouwelijke geschapen is ‘van een druppel zaad wanneer het uitgestoten is’. Maar tot vrij recentelijk werd er geloofd dat het geslacht van de baby werd bepaald door de cellen van de moeder. De wetenschap heeft deze informatie die in de Qoer’aan genoemd werd, in de 20ste eeuw ontdekt. Dit en nog vele andere soortgelijke details over de schepping van de mens werden in de Qoer’aan eeuwen geleden onthuld.

En dat Hij in paren schept – mannelijk en vrouwelijk, van een druppel zaad wanneer het uitgestoten is; (Qoer’aan 53:45-46)

De ontwikkelingen in de genetica en in de moleculaire biologie hebben de nauwkeurigheid van de informatie die in de Qoer’aan gegeven is, wetenschappelijk bevestigd. Tegenwoordig weten we dat het geslacht bepaald wordt door de zaadcellen van de man en dat de vrouw in dit proces geen rol heeft.

Chromosomen zijn de belangrijkste elementen die het geslacht bepalen. Twee van de 46 chromosomen die de structuur van de mens bepalen, worden herkend als geslachtschromosomen.. Deze twee chromosomen worden bij de man ‘XY’ genoemd en bij de vrouw ‘XX’, want de vorm van de chromosomen lijken op deze letters.. Het Y chromosoom draagt de genen die de mannelijkheid bepalen, terwijl het X chromosoom de genen draagt die de vrouwelijkheid bepalen.

De vorming van een nieuwe mens begint met de kruiscombinatie van één van deze chromosomen, die in mannen en vrouwen in paren bestaan. Bij vrouwen zijn beide delen van de geslachtscel die zich tijdens de ovulatie splitst, dragers van het X chromosoom. De geslachtscel van de man, daar en tegen, produceert twee verschillende soorten sperma, één die X chromosomen bevat en de ander die Y chromosomen bevat. Als een X chromosoom van een vrouw samensmelt met een X chromosoom van een man dan is de baby een meisje. Als het samensmelt met een zaadcel die een Y chromosoom bevat, is de baby een jongen.


Het Y chromosoom draagt de eigenschappen van de mannelijkheid, terwijl het X chromosoom die van de vrouwelijkheid draagt. Het eitje van de moeder bevat alleen het X chromosoom dat de vrouwelijke eigenschappen bepaalt. In het sperma van de vader zijn er spermazoïden die of het X of het Y chromosoom bevatten. Daarom is de bepaling van het geslacht van de baby afhankelijk van het feit of de eicel door een X of door een Y chromosoom bevrucht wordt. Met andere woorden, er wordt in het vers gezegd dat de factor die het geslacht van de baby bepaalt, het zaad is dat uit de vader komt. Deze kennis, die niet bekend kon zijn in de tijd dat de Qoer’aan geopenbaard werd, is een bewijs voor het feit dat de Qoer’aan het woord van Allah is.

Met andere woorden, het geslacht van de baby hangt af van het soort chromosoom van de man dat met de eicel van de vrouw versmelt.

Van dit alles was niets bekend tot de ontdekking van genetica in de 20ste eeuw. Inderdaad werd er in veel culturen geloofd dat het geslacht van de baby bepaald werd door het lichaam van de vrouw. Dat is dan ook de reden waarom vrouwen er de schuld van kregen als zij van een meisje bevielen.

Veertien eeuwen voordat de menselijke genen ontdekt werden, gaf de Qoer’aan echter informatie dat dit bijgeloof ontkent en verwees naar het feit dat de oorsprong van het geslacht niet afhankelijk is van de vrouw maar afhankelijk is van het zaad dat van de man afkomstig is.

Een bloedklonter hangend in de baarmoeder

In de eerste fase van de ontwikkeling in de baarmoeder is de baby in de vorm van een zygoot, dat aan de baarmoeder hangt om zo de voeding uit het bloed van de moeder te halen. In het plaatje boven is een zygoot te zien dat op een stukje vlees lijkt. Deze vorming, die door de moderne embryologie ontdekt is, wordt wonderbaarlijk genoeg veertien honderd jaar geleden in de Qoer’aan beschreven met het woord ‘alaq’, dat: ‘een ding dat aan een bepaalde plaats hangt’ betekent, en gebruikt wordt om bloedzuigers te beschrijven die aan een lichaam hangen om bloed op te zuigen.

Als we de feiten over de vorming van de mens in de Qoer’aan blijven onderzoeken, komen we opnieuw een heel belangrijk wetenschappelijk wonder tegen.

Als het sperma van de man met de eicel van de vrouw versmelt, dan is de essentie van de toekomstige baby, gevormd. Deze ene cel, die in de biologie bekend staat als ‘zygoot’, zal meteen met deling beginnen en uiteindelijk een ‘stuk vlees’ worden dat een embryo genoemd wordt. Dit kan natuurlijk door mensen alleen maar gezien worden indien zij gebruik maken van een microscoop.

Het embryo brengt zijn ontwikkelingsperiode niet in een leegte door. Het hangt aan de baarmoeder, net als wortels die via hun uitlopers, stevig in de aarde zijn geworteld. Door deze verbinding, kan het embryo voedingstoffen, noodzakelijk voor de groei, verkrijgen uit het lichaam van de moeder.13

Hier, op dit punt, is een heel belangrijk wonder van de Qoer’aan geopenbaard. Voor de verwijzing naar het embryo dat zich in de baarmoeder van de moeder ontwikkelt, gebruikt Allah het woord ‘alaq’ in de Qoer’aan:

Lees! In de naam van je Heer, Die (al het bestaande) heeft geschapen. De mens heeft geschapen van een bloedklonter. Lees! En je Heer is de meest Vrijgevige. (Qoer’aan 96:1-3)

De betekenis van het Arabische woord ‘alaq’ is: iets dat ergens aan hangt’. Het woord wordt letterlijk gebruikt om bloedzuigers te beschrijven die aan een lichaam hangen en vast klitten, om bloed op te zuigen.

Het gebruik van een zo passend woord om de ontwikkeling van een embryo in de baarmoeder te beschrijven, bewijst weer opnieuw dat de Qoer’aan het woord van Allah, de Heer der Werelden, is.

Het bedekken van de spieren over de beenderen

Andere belangrijke informatie die in de verzen van de Qoer’aan wordt gegeven is m.b.t. de ontwikkelingsstadia van een mens in de baarmoeder. Er wordt in de verzen verklaard dat in de baarmoeder, de beenderen zich het eerst ontwikkelen, en dan worden de spieren die hen omkleden, gevormd.

Toen vormden Wij het mengsel van mannelijke en vrouwelijke seksuele afscheiding in een klonter, daarna maakten Wij van de klonter een kleine vleesklomp, dan maakten Wij uit die kleine vleesklomp beenderen, vervolgens bekleedden Wij die beenderen met vlees en dan brachten Wij het voort als een andere schepping. Gezegend dus is Allah, de Beste der Scheppers. (Qoer’aan 23:14)


De beenderen van een baby worden, na de beëindiging van hun ontwikkeling in de baarmoeder, in een bepaald stadium met vlees omkleed.

Embryologie is de tak van wetenschap die de ontwikkeling van het embryo in de baarmoeder bestudeert. Tot voor kort namen embryologen aan dat de beenderen en spieren zich tegelijkertijd in het embryo ontwikkelden. Maar hoog ontwikkeld microscopisch onderzoek, tengevolge van nieuwe technologische ontwikkelingen, heeft laten zien dat de openbaring van de Qoer’aan woord voor woord klopt.

Deze observaties, op microscopisch niveau, laten zien dat de ontwikkelingen

in de baarmoeder precies zo plaatsvinden als in de verzen beschreven staat. Eerst verbeent het kraakbeenweefsel van het embryo. Dan komen spiercellen, geselecteerd uit het weefsel rondom de botten bijeen en omwikkelen de beenderen.

Deze gebeurtenis wordt in een wetenschappelijke publicatie getiteld ‘Developing Human‘, in de volgende bewoordingen beschreven:

Tijdens de zevende week, begint het skelet zich in het lichaam te verspreiden en nemen de beenderen hun bekende vorm aan. Aan het einde van de zevende week en gedurende de achtste week, nemen de spieren hun plaats rond de beenderformaties in.14

Dus de stadia van de menselijke ontwikkeling die in de Qoer’aan beschreven worden, zijn in perfecte harmonie met de bevindingen van de moderne embryologie.

 
Vele stadia van de ontwikkeling van de baby worden in de Qoer’aan verteld. Zoals in vers 14 van Soera Moeminoen verbeent het kraakbeen van de baby eerst in de baarmoeder. Dan worden deze beenderen met spiercellen omkleed. Allah beschrijft deze ontwikkeling in het vers: “dan maakten Wij uit die kleine vleesklomp beenderen, vervolgens bekleedden Wij die beenderen met vlees…”

De drie donkere stadia van de baby, in de baarmoeder

In de Qoer’aan staat dat de mens in drie stadia in de baarmoeder wordt geschapen:

Hij heeft jullie in de baarmoeders van jullie moeders geschapen, schepping na schepping in drie sluiers van duisternis, zo is Allah, jullie Heer. Aan Hem is het Koninkrijk. Geen heeft het recht om aanbeden te worden, behalve Hij. Hoe kunnen jullie je dan afkeren? (Qoer’aan 39:6)

Zoals begrepen kan worden, wordt in dit vers verteld dat de mens in de baarmoeder in drie verschillende stadia geschapen wordt. De moderne biologie heeft inderdaad ontdekt, dat de embryologische ontwikkeling van de baby op drie verschillende plaatsen in de baarmoeder plaatsvindt. Tegenwoordig is dit onderwerp basiskennis geworden, in alle embryologische handboeken die op de medische faculteit bestudeerd worden. Bijvoorbeeld in Basic Human Embryology, een basisboek op het gebied van de embryologie, wordt dit feit als volgt beschreven:

“Het leven in de baarmoeder bestaat uit drie stadia; pre-embryonisch, de eerste tweeënhalve week; als embryo, tot heteinde van de achtste week; en als foetus, van de achtste week tot de bevalling.”15

Deze fasen verwijzen naar de verschillende ontwikkelingsstadia van de baby. Samengevat zijn de hoofd kenmerken van deze ontwikkelingsstadia, de volgende:

-Pre-embryonische fase:

in deze fase groeit de zygoot door deling en als het een hoopje cellen wordt, begraaft het zichzelf in de wand van de baarmoeder. Terwijl zij doorgroeien, verdelen de cellen zichzelf in drie lagen

-Embryologische fase:

de tweede fase duurt vijf en een halve week. Gedurende deze periode wordt de baby ’embryo’ genoemd. In dit stadium beginnen de belangrijkste organen en systemen van het lichaam, vanuit de lagen van de cellen te verschijnen.

-Foetale fase:

vanaf deze fase, wordt het embryo ‘foetus’ genoemd. Deze fase begint in de achtste week van de zwangerschap en duurt tot het moment van bevalling. De speciale eigenschap van dit stadium is dat de foetus er als een mens uitziet, met een gezichtje, handjes en voetjes. Hoewel het in het begin slechts 3 cm lang is, zijn al zijn organen aanwezig. Deze fase duurt ongeveer 30 weken en de ontwikkeling gaat door tot de week van bevalling. Informatie over de ontwikkeling in de baarmoeder zijn bekend geworden door observaties met moderne hulpmiddelen. Net als zoveel andere wetenschappelijke feiten, trekt Allah echter op een wonderbaarlijke manier, onze aandacht naar deze informatie, in de verzen van de Qoer’aan. Het feit dat er zulke gedetailleerde en accurate informatie in de Qoer’aan werd gegeven in een tijd dat mensen maar weinig kennis over medische zaken hadden, is een duidelijk bewijs dat de Qoer’aan niet het woord van de mens is maar het woord van Allah.


In vers 6 van Soera Zoemar wordt verteld dat de mens in de baarmoeder in drie aparte stadia geschapen wordt. En ook in de moderne embryologie is ontdekt dat de embryologische ontwikkeling van de baby op drie verschillende plaatsen in de baarmoeder plaatsvindt.

Moedermelk

Moedermelk, een ongeëvenaard mengsel, door Allah geschapen, is zowel een uitstekende voedingsbron voor de pasgeboren baby, als een substantie die de weerstand tegen ziektes vergroot. Zelfs kunstmatige babyvoeding, die door de hedendaagse technologie gemaakt wordt, kan deze verbazingwekkende voedingsbron, niet vervangen.

Elke dag worden er nieuwe voordelen van de moedermelk t.b.v. de baby, ontdekt. Eén van de feiten die de wetenschap over moedermelk ontdekt heeft, is dat geven van borstvoeding tot twee jaren na de geboorte, erg veel voordelen heeft.16 Allah heeft ons, veertienhonderd

jaar geleden, deze belangrijke informatie, die onlangs door de wetenschap ontdekt is, in het vers ‘…het spenen is gedurende twee jaar…’gegeven.

En Wij hebben de mens verplicht om (goed en plichtsgetrouw) voor zijn ouders te zijn. Zijn moeder baarde hem in zwakheid en pijn over zwakheid en pijn en zijn spenen is gedurende twee jaren – Dank daarom Mij en jullie ouders, – en bij Mij is de uiteindelijke bestemming. (Qoer’aan 31:14)

De identiteit van een vingerafdruk

Iedereen, met inbegrip van identieke tweelingen, heeft een unieke vingerafdruk. Met andere woorden, de identiteit van iemand kan van zijn vingerafdruk afgelezen worden. Dit coderingssysteem kan met de barcodes die tegenwoordig gebruikt worden, vergeleken worden.

Terwijl er in de Qoer’aan gezegd wordt dat het voor Allah gemakkelijk is om de mens na de dood weer tot leven te brengen, worden de vingerafdrukken van de mens in het bijzonder benadrukt:

Ja, Wij zijn in staat om de toppen van zijn vingers weer volmaakt in elkaar te zetten. (Qoer’aan 75:4)

De nadruk op de vingertoppen heeft een hele speciale betekenis. Dit is zo, vanwege het feit dat de vorm en de details van elke vingerafdruk, uniek voor de betreffende persoon zijn. Iedereen die leeft of ooit in deze wereld heeft geleefd, heeft een uniek paar vingerafdrukken.

Verder is het zo dat zelfs tweelingen die dezelfde DNA reeks hebben, hun eigen set vingerafdrukken hebben. Vingerafdrukken krijgen voor de geboorte hun definitieve vorm en blijven gedurende hun hele leven hetzelfde, tenzij er blijvende littekens op voorkomen. Dit is dan ook de reden waarom vingerafdrukken als belangrijk bewijsmateriaal geaccepteerd worden, want zij kunnen maar één eigenaar hebben, en de wetenschap van de vingerafdrukken wordt als enige identificatiemethode gebruikt, waar geen vergissingen in voor kunnen komen.

Deze eigenschap van de vingerafdrukken is pas aan het einde van de 19de eeuw ontdekt. Hiervoor beschouwde de mensen de vingerafdrukken als slechts gewone groefjes, zonder er een specifiek belang of betekenis aan te geven. Maar in de Qoer’aan verwijst Allah naar de vingerafdrukken, waar nooit iemand in die tijd op gelet had en vestigt onze aandacht op hun belang – een belang dat pas tegenwoordig begrepen wordt.

 

13 Moore, Keith L., E. Marshall Johnson, T.V.N. Persaud, Gerald C. Goeringer, AbdulMajeed A. Zindani en Mustafa A. Ahmed, 1992, Human Development as Described in the Qur’an and Soennah, Makkah, Commission on Scientific Signs of the Qur’an and Sunnah, p. 36.
14 Moore, Developing human, 6 ed., 1998.
15 Williams P., Basic Human Embryology, 3. ed. , 1984, p. 64.
16 Rex D. Russell, Design in Infant Nutrition, http:// www. icr.org/pubs/imp-259.htm

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Close