Geneeskunde

Islam en Geneeskunde

In Islaam, is het menselijk lichaam een bron van waardering, aangezien het geschapen is door de Almachtige Allah (God). Hoe het functioneert, hoe het schoon en veilig te houden, hoe ziektes te verkomen door ze aan te vallen of te genezen, waren allemaal belangrijke kwesties voor Moslims.

De Profeet Mohammed (vrede en zegeningen zij met hem) zelf drong er bij de mensen op aan om “medicijnen in te nemen tegen hun ziektes”, aangezien mensen in die tijd dit met veel tegen zin deden. Hij (Allah’s vrede en zegen zij met hem) zei ook: “God creëerde geen ziekte, zonder er een geneesmiddel voor in te stellen, behalve voor ouderdom. Wanneer het tegengif is ingebracht, zal de patiënt beter worden als God het wil.”

Dit was een sterke motivatie om Moslim scheikundigen aan te moedigen, om te onderzoeken, ontwikkelen en empirische wetten toe te passen. Veel aandacht werd er aan medicijnen en aan volksgezondheidszorg gegeven. Het eerste ziekenhuis werd in Baghdad gebouwd, in het jaar 706. De Moslims gebruikte ook kameelkaravanen als mobiele ziekenhuizen, die van plaats naar plaats trokken.

Aangezien de religie het niet verbood, gebruikte Moslim wetenschappers de lijken van mensen om anatomie en fysiologie te bestuderen en om hun studenten te laten zien hoe het lichaam functioneert. Deze empirische studie maakte het mogelijk dat chirurgie zich erg snel ontwikkelde.

Al-Razi, in het Westen bekend als Rhazes, de beroemde geneeskundige en wetenschapper, (stierf in 932 na Alhidjra) was een van de grootste geneeskundige in de wereld ten tijde van de Middel Eeuwen. Hij legde het accent op empirische observaties en klinische geneeskunde, en was ongeëvenaard in het stellen van diagnoses. Hij schreef tevens een verhandeling over hygiëne in ziekenhuizen.

Khalaf Abul-Qasim Al-Zahrawi was een zeer bekende chirurg in de elfde eeuw, bekend in Europa voor zijn werk Concessio (Kitab al-Tasrif).

Ibn Sina (stierf in 1037), beter bekend in het Westen als Avicenna, was misschien de grootste geneeskundige tot de moderne era. Zijn bekende boek, Al-Qanun fi al-Tibb, bleef een standaard tekstboek zelfs in Europa, voor meer dan 700 jaar. Ibn Sina’s werk wordt nog steeds bestudeerd en als basis gebruikt in het Oosten. Andere significante bijdragen werden in de farmaceutica gemaakt, zoals het Kitab al-Shifa’ (het Boek van Genezing) van Ibn Sina, en in volksgezondheid. Iedere belangrijke stad in de Islamitische wereld had een aantal uitstekende ziekenhuizen, sommige gaven opleidingen voor ziekenhuizen, en vele waren gespecialiseerd in bepaalde ziektes, mentale en emotionele daarbij inbegrepen.

De Ottomanen waren in het bijzonder bekend voor de ziekenhuizen die zij bouwden en voor het hoge niveau van hygiëne die in ze ervaren werd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Close