Ethiek

De moslim hoort goed geïnformeerd en belezen zijn

De moslim moet goed geïnformeerd en geleerd zijn.

  • Kan de moslim een onwetende man zijn?
  • Op welke manier zou hij de mensen tot de islam kunnen oproepen?
  • Wat moet hij zeggen? Hoe gedraagt hij zich?
  • Kan de rechter over een zaak beslissen, terwijl hij geen verstand heeft over de wet?
  • Kan de leraar zijn leerlingen ergens van overtuigen, terwijl hij het zelf niet weet?
  • Op welke manier speelt de moslim die de mensen tot de islam oproept met kennis, wijsheid, ervaring en inzicht zijn rol, terwijl hij beroofd is van zijn kwaliteiten?

Kennis gaat vooraf aan actie. In feite is het een eerste vereiste om tot correcte spraak en daden te komen. Het gaat aan hen vooraf.[1]

Islam en kennis

Er zijn veel boeken en hoofdstukken geschreven over het belang van kennis in de islam: de status van kennis en geleerden (aangezien zij de erfgenamen van de profeten zijn), engelen strekken uit genoegen hun vleugels uit, voor degene die op zoek is naar kennis, Allah schenkt goedheid door het begunstigen van iemand met het begrip van de religie, ware kennis is datgene wat tot geloof leidt en waar geloof is datgene wat plaats geeft voor kennis.

Geleerden stellen de privileges van kennis boven die van aanbidding en Jihad. Met kennis bedoelt de islam kennis van zowel het wereldse leven, het Hiernamaals, menselijke wetenschappen en experimentele wetenschappen en alles wat bijdraagt aan de opbouw van dit leven.[2]

De liefdadigheid van de moslim Ummah, die door Allah, de Verhevene is voorbestemd om de liefdadigste Ummah te zijn, die naar de mensheid is gebracht, wordt beoordeeld door kennis en de wetenschappelijke uitvindingen die hij voortbrengt. Het zijn deze maten, die het niveau van het individu op alle vlakken van het leven bevorderen, zowel materieel als menselijk. Het verheft ook het niveau van zowel de moslim Ummah als die van de mensheid in het algemeen. Daarom mag de moslim Ummah niet onderontwikkeld of onwetend zijn.

De geleerde Ummah wordt opgebouwd door het geleerde individu. Hij wordt opgebouwd door de moslim die leidt en die een geleerd en belezen persoon moet zijn.

Wat wordt er dan vereist van een moslim?

De moslim hoeft niet geleerd te zijn in alle aspecten, want dat is niet alleen moeilijk maar zelfs onmogelijk.

Hij moet echter weten over het Boek van Allah met betrekking tot de recitatie ervan, Tajwied (regels over recitatie) en Tafsir (uitleg). Hij moet bekend zijn met de Hadithwetenschappen, de Sirah (biografie van de Profeet) en de verslagen over de Metgezellen en andere uitmuntende figuren van de islam. Het is zulk soort informatie die hij moet zoeken als een superieur ideaal en vervolgens volgen. De moslim moet kennis hebben over de fundamenten en inzichten van zijn religie op een basis van rechtschapenheid. Het kan zijn dat hij niet zo bedreven is in elk van deze wetenschappen – Qor’aan, Sunnah, Sirah en Fiqh – maar hij moet weten, dat deze wetenschappen gezag vormen in iedere moslim die de inzichten van de islam kent. Hij moet bedreven zijn, met datgene wat men moet weten in zijn religie en versterkt met begrip en toepassing.

De moslim moet de islam kennen vanaf zijn bronnen. Hij moet deze kennis beheersen, hem eerst op zichzelf toepassen en het vervolgens overbrengen op iemand anders die hij uitnodigt tot de islam. Dit kan vervuld worden door het volgende te weten:

  • Islam is een veelomvattend systeem, dat alle terreinen van het leven behandelt. Het is een staat en een thuisbasis ( of een regering en een Ummah). Het is een moreel systeem en kracht (of barmhartigheid en rechtvaardigheid). Het is een cultuur  en wet (of kennis en regelgeving). Het is materiaal en welvaart (of winst en voorspoed). Het is Jihad en Da’wah (of leger en een idee). En tenslotte, het is waar geloof en aanbidding. Zowel de islam als zijn mensen hebben onenigheid in de islam geweigerd.
  • Islam plaatst een strikte controle over het gehoor, gezicht en het hart. Hij bouwt een maatschappij op, die vrij is van bijgeloof, inbeeldingen, achterdocht, tovenarij, leugens en denkfouten. Deze maatschappij wordt geleid door het Boek van Allah en de Sunnah van zijn Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) en niet door vage gewoonten, waar Allah, de Allerhoogste geen gezag voor heeft gestuurd:{Maar geen kennis hebben zij daarvan, niet volgen zij iets anders dan blote gissing. Maar de gissing vermag het wezenlijke niets.}
    (An-Nadjm: 28)
  • De regels van de islam zijn afgeleid uit de Luisterrijke Koran en de Gezuiverde Sunnah. Er is enkel ruimte voor Ijtihad, als er geen uitgesproken tekst is over hetzelfde onderwerp. Publieke belangen zijn acceptabel, zolang ze niet in conflict staan met de gegrondveste principes van de islam. Deze belangen kunnen verschillen op grond van de verandering van toestanden, gewoonten en overeenkomsten in de maatschappij.
  • Eenieders mening, behalve die van de onfeilbare Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn), is onderhevig aan verandering en aanpassing. Alles wat bij ons bekend is aangaande de meningen en regelgevingen van de rechtschapen, vroege moslims, wordt door ons geaccepteerd zolang het in overeenstemming is met de Qor’aan en de Sunnah. In geval van afwijkingen hebben het Boek van Allah en de Sunnah van de Profeet meer recht op onze gehoorzaamheid.
  • Iedere moslim die het niveau van de argumenten van legale gevolgtrekking en rechtsgeleerdheid niet kan begrijpen, wordt aangemoedigd om de werken van de vier grote Imams van islamitische rechtsgeleerdheid te onderzoeken en beslissen welke van hen hem het meest aanspreekt. Met behulp van de oordelen van die betreffende Imam en de bewezen visies van betrouwbare werkers van zijn tijd, zou hij zijn kennis over de islamitische wet moeten kunnen uitbreiden en de islamitische oplossingen voor de huidige problemen van zijn samenleving moeten kunnen vinden. De moslims die niet in staat zijn om dit te doen worden geadviseerd om de nodige inspanningen te verrichten om een begrip van dergelijk niveau te bereiken.
  • Men mag niet toestaan, dat meningsverschillen over ondergeschikte zaken de oorzaak zijn van verdeling, vijandigheid of haat binnen de verschillende rangen van de moslims.
  • Het verspillen van tijd en moeite in het onderzoeken van onbelangrijke zaken die niet tot actie zullen leiden is verboden in de islam. We moeten onze eenheid in stand houden en ons verstand beschermen tegen schadelijke meningsverschillen.
  • Het erkennen van het Bestaan van Allah, de Verhevene, geloven in zijn Eenheid en Hem verheerlijken zijn de meest verheven overtuigingen van de islam.

Wij geloven in de verzen van de Qor’aan en de authentieke tradities van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) die de Verheven Eigenschappen van Allah beschrijven en Zijn Naam verheerlijken. We geloven ook in de allegorische (Mutashabih) Qor’aanverzen, die ditzelfde doel dienen, zonder enig deel ervan te verwerpen of te proberen enig deel ervan uit onszelf te interpreteren. We moeten ons verre van de meningsverschillen houden, die onder de theologen aangaande deze verzen bestaan.

  • Geloof is de basis van actie. Oprechte intenties zijn belangrijker dan goede daden met slechte of helemaal geen intenties. De moslim wordt echter aangemoedigd om verbetering op beide vlakken te verkrijgen.
  • De islam bevrijdt de geest en spoort aan tot overdenking van het universum. Het is mogelijk, dat een wetenschappelijk bewezen feit een authentiek islamitisch principe tegenspreekt.
  • Men mag een moslim die de geloofsverklaring heeft afgelegd (Sjahadah) en ernaar handelt, nooit als een ongelovige betitelen. We zijn slechts oproepers tot de islam, geen rechters.

Deze principes die door Imam Hasan Al-Bana (moge Allah hem genade schenken) zijn genoemd onder het hoofdstuk over begrijpen in zijn onschatbare Tract, getiteld “De Leringen”, moeten geleerd, begrepen en toegepast worden door de moslim die anderen tot zich wil roepen. De moslim moet weten, dat islamitisch werk niet beperkt is tot één specifiek individu, groep of klasse, maar het is de taak van alle moslims, ongeacht de naam die ze dragen, de klasse waartoe ze behoren of land waar ze vandaan komen.

De kennis van een moslim

De moslim moet zichzelf onderscheiden door:

  • Uiterlijk
  • Manieren
  • Kennis

Zijn vertegenwoordiging is zoals Allah de Allerhoogste zei:

{En wie zegt iets beters dan hij die oproept tot zijn Heer en heilzaams bedrijft en zegt: “Voorzeker, ik behoor tot de overgegevenen.”}

(Fussilat: 33)

Wanneer hij een succesvolle moslim is, dan is hij de hoop van de Ummah om deze te onderwijzen, zachtmoedig te behandelen, tot goedheid en voorspoed te brengen, enige moeilijkheid op de weg om dit te bereiken te doorstaan en bestrijden met geduld en zijn blijdschap op te offeren omwille van anderen. Wanneer dit zijn taak is, dan moet hij zich voorbereiden en het terloops volmaken, om het geweten, het voorbeeld en de leider van deze Ummah te worden.

Hoewel er veel diepgewortelde uitdagingen zijn, die de Da’wah confronteren, moet de moslim zich voorbereiden om ze op te nemen en onder ogen te komen met tevredenheid en flexibiliteit. De moslim zal slecht succes hebben door geloof, moraliteit, kennis en welbelezenheid.

In zijn onschatbare boek, Thaqafat Ad-Da’iyah (De kennis van de oproeper tot de islam) zegt Dr. Yusuf Al-Qaradawi: “De moslim moet veel takken van kennis beheersen zoals: islamitische -, historische -, literaire – , taalkundige -, menselijke -, wetenschappelijke – en realistische studies.”

Van de succesvolle moslim wordt vereist, om al deze niveaus te begrijpen en doorgronden en hieruit een nieuw en nuttig mengsel te maken, gelijk aan dat van een bij die van alle soorten vruchten eet en door wegen van zijn Heer een drank van verschillende kleuren uitscheidt, die genezende eigenschappen heeft.

Ik zal proberen om op het bovengenoemde boek van Al-Qaradawi met enkele noodzakelijke aanvullingen te steunen, om deze aspecten van kennis te vast te stellen.

Islamitische kennis

De eerste van de intellectuele vereisten van de moslim is zichzelf te wapenen met stevig gewortelde principes in de islamitische kennis. Met islamitische kennis wordt kennis waarvan in het hart de islam is. Dit is een logische zaak, want degene die mensen uitnodigt tot de islam, moet weten waar hij de mensen toe uitnodigt. Op deze manier heeft de moslim duidelijk bewijs van zijn Heer en zal tot Allah, de Verhevene roepen met voorbeelden.

De Luisterrijke Qor’aan en zijn Tafsir (uitleg)

De Luisterrijke Qor’aan is de primaire bron van de islam. De moslim moet uit het hoofd leren wat ervan beschikbaar is, hem regelmatig reciteren en de essentiële regels van Tajwied (technische aspecten van het lezen van de Qor’aan) bestuderen om zijn recitatie te corrigeren. Hij moet een boekje over Qor’aanstudies dat een noodzakelijke inleiding tot de Qor’aan zelf vertegenwoordigt. Een van de belangrijke Qor’aanstudies is de Tafsir, die het mogelijk maakt voor de mensen om te begrijpen wat er is bedoeld met de Woorden van Allah, de Allerhoogste. Enkele Tafsirboeken zijn: At-Tafsir Bil-Ma’thur (wat is overgeleverd door de Metgezellen en de moslimgeleerden), zoals: Tafsir Ibn Kathir en Tafsir door andere geleerden. Een van de belangrijkste moderne tafsirboeken is Fi-Zilal Al-Qor’aan (in de schaduw van de Qor’aan) door Sayed Qutb.

De profetische Sunnah en zijn wetenschappen

De tweede bron van kennis van de moslims is de Sunnah van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn). Het verklaart en verduidelijkt de Luisterrijke Qor’aan. Het bespreekt dingen die slechts algemeen genoemd zijn in detail. Het omvat theoretische interpretatie en praktische toepassingen van het Boek van Allah. De Sunnah van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) bevat zijn uitspraken, daden, stilzwijgende goedkeuring, fysieke beschrijvingen en zijn biografie. De Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) heeft op welbespraakte en indrukwekkende wijze de leiding en kennis waarmee hij naar de mensen gestuurd is, om daarmee zichzelf en anderen tot nut te zijn beschreven:

“De gelijkenis van leiding en kennis waarmee Allah mij gestuurde heeft, is als overvloedige regen die op de aarde valt, waarvan een gedeelte vruchtbare bodem was die het regenwater absorbeerde en gewassen en gras in overvloed voortbracht. (En) een ander deel was hard en hield het water tegen en Allah liet het voor de mensen tot nut zijn. Ze gebruikten het om van te drinken, hun dieren ervan te laten drinken en voor de irrigatie van het land voor ontginning. (En) een deel ervan was nutteloos, het kon geen water tegenhouden en kon ook geen begroeiing voortbrengen (dus dat land gaf geen voordeel). Het eerste is het voorbeeld van de persoon die de religie van Allah begrijpt en nuttigt (van de kennis) die Allah via mij (de Profeet) heeft geopenbaard en leert en onderwijst vervolgens anderen. Het laatste voorbeeld is dat van een persoon die het niet interesseert en die de leiding van Allah die door mij geopenbaard is, niet neemt (hij is als dat nutteloze land).” [3]

Er zijn talloze boeken die de Sunnah bespreken, zoals Sahih Al-Bukhari en MuslimMusnad van Al-Darimi, Muwatta van Malik en Musnad van Imam Ahmad. Sommige van deze boeken worden samengevat in andere boeken, zoals: Al-Tagrid As-Sahih door Al-Zubidi. Dit is een beknopte samenvatting van Sahih Al-Bukhari en Mukhtasar Muslim door Al-Mundhiri.

Er zijn nog nadere boeken die het doel hebben om Hadiths over bepaalde onderwerpen te verzamelen zoals: the Supplication (de Smeekbede) van An-Nawawi, Shu’ab Al-Iman (takken van geloof) door Al-Baihaqi en Riyad As-Salihin (Tuinen der Oprechten; ook in het Nederlands verkrijgbaar) door An-Nawawi. Naast al deze soorten zijn er boeken met toelichtingen zoals: Sharh (uitleg) van Veertig Hadiths An-Nawawi door Ibn Rajab die het Jami’Al-‘Ulum wa Al-Hikam Fi Sharh Khamsin Hadith Min Jawami ’Al-Kalim noemde.

De Sirah van de Profeet (biografie)

Dit zijn de boeken die handelen over het leven van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) die zijn standpunten en leiding aangaande verschillende zaken en in alle aspecten van het leven en de religie weergeven.

In de biografie van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn), merken we dat de islam in het leven van een mens vertegenwoordigd is. De Luisterrijke Qor’aan is zo levendig als een mens die met zijn eigen voeten loopt.

Er zijn veel boeken over de Sirah van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) zoals: Sirat Ibn HishamAr-Rahiq Al-Makhtum door Al-Mubarakfouri, Fiqh Al-Sirah door Mohammed Al-Ghazali en vele anderen.

Terwijl men de Sirah van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) bestudeert, moet de moslim erop letten dat alle principes, concepten en deugden waar de islam mee kwam, duidelijk vertegenwoordigd zijn in de Sirah van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn). Hij moet het bestuderen om er lering uit te trekken, er een voorbeeld en leiding aan te nemen en het dus in praktijk te brengen.

Fiqh

De moslim moet over een redelijke mate van Fiqh beschikken, wat het voor hem mogelijk maakt om zich aan de belangrijke wettelijke regels met betrekking tot de riten van aanbidding, transacties en manieren te houden en in staat is om fouten en vernieuwingen die hij tegenkomt in het licht van de legale wetgeving te evalueren en te corrigeren. Hij moet al het mogelijke doen.

Hij moet regels in verband brengen met hun bewijzen van de Luisterrijke Qor’aan en de Sunnah.

In het geval dat hij zich vasthoudt aan een bepaalde Madhab (school), moet hij zoeken naar en bewijs van zijn school erkennen, om zijn hart rust te geven en één van hen te zijn, die het begrip van wettelijke gevolgtrekking en wetgeleerdheid is toevertrouwd.

Het boek Fiqh As-Sunnah wordt als een van de goede boeken op dit gebied geacht.

Usul Al-Fiqh (principe van islamitische wetgeleerdheid)

De moslim moet bekend zijn met de principes van islamitische jurisprudentie, om de overeengekomen bronnen en bewijzen onder de juristen van de Ummah te weten. Deze zijn de Luisterrijke Qor’aan en de Sunnah; bewijzen die zijn overeengekomen tussen de meerderheid van geleerden, namelijk Ijma’  (overeenstemming in mening) en Qiyas (overeengestemde gevolgtrekking) en ook niet overeengekomen bewijzen of bewijzen van zakenwaar geen teksten over beschikbaar zijn, zoals Istihsan, Istislah, Istishab, voorafgaande wetten van de islam en meningen van de metgezellen en zo.

Wanneer de Qor’aan en de Sunnah de primaire bronnen vormen, hoe kunnen we daar dan beoordelingen uit afleiden? Wie heeft het recht om dit te doen? En op wie zijn ze toepasbaar? Wie is toegestaan om een Faqih (geleerde) te imiteren en wie is verboden dit te doen?

Voor de ongespecialiseerde moslim volstaat het om op dit gebied boeken als Al-Wajiz Fi Usul Al-Fiqh (De beknopte principes van islamitische jurisprudentie) door Muhammad Al-Khudari of Usul Al-Fiqh (Principes van islamitische jurisprudentie) door ‘Abd Al-Wahhab Khallaf of Al-Wajiz Fi Usul Al-Fiqh (De beknopte principes van islamitische jurisprudentie) door Dr. ‘Abdull-Karim Zidan te lezen.

Islamitisch systeem

Onder de zaken die de Da’iyah tot in de puntjes moet bevatten en bestuderen valt het islamitische systeem. Met het islamitische systeem wordt de studie van de pure en oorspronkelijke islam bedoeld; in zijn geheel en niet gedeeltelijk. Islam is een allesomvattend en geïntegreerd systeem van het individuele, sociale, materiele en morele leven. Het is met andere woorden een moreel, sociaal, economisch en leidend systeem (en andere systemen) die de islam als een allesomvattend en geïntegreerd systeem hebben geïntroduceerd.

Er zijn talloze boeken die op dit gebied gelezen kunnen worden, zoals Usulud-Da’wah (Principes van Da’wah) door ‘Abd Al-Karim Zidan.

Historische kennis

Een belangrijke tak van kennis die de moslim moet hebben is de historische. Geschiedenis is een geheugen van de mensheid, een verzameling van zijn gebeurtenissen, een verslag van zijn vermaningen en een oprechte getuige ervoor en ertegen. Het kennen van gebeurtenissen en de realisatie van de Goddelijke Sunan en zijn verschijning, maakt het voor ons mogelijk om de toekomst op te bouwen op de leiding uit het verleden en het heden.

De menselijke geschiedenis ontwikkelt zich niet lukraak of doelloos. Daarentegen wordt deze gecontroleerd door wetten die gelijk zijn aan datgene wat het universum, het leven en andere zaken bestuurt. Historische gebeurtenissen gebeuren niet toevallig, maar door speciale noodzakelijke voorwaarden, die ze een bepaalde eigenschap toekennen en ze in de richting van een bepaald doel oriënteren.

De wet bestuurt de geschiedenis en het Boek van Allah voorziet in principes van een geïntegreerde methodologie om met de geschiedenis van de mensheid om te gaan. In dit proces beweegt hij van louter representatie, samenstelling en berekening naar de toestand van het afleiden van wetten die de sociale historische fenomenen besturen.Dit wordt in de Luisterrijke Qor’aan gerepresenteerd door continue bevestiging aangaande de verhalen en geschiedenis van voorafgaande profeten, groepen mensen en naties en over het bestaan van wetten waaraan historische vooruitgang, met betrekking tot zijn beweging, ontwikkeling en overgang van de ene staat naar de andere, onderhevig is.

De geschiedenis wint slechts haar belang op een positieve manier, door studie en experimenten waar tegenwoordig verdiensten en wetten uit afgeleid zijn. Wanneer we deze Goddelijke Wetten begrijpen en gebruiken om de politieke, sociale en economische gebeurtenissen te begrijpen, zullen we in staat zijn om plannen met een duidelijke visie en een kritische blik te ontwerpen.

De geschiedenis herhaalt zichzelf. Wanneer omstandigheden zich herhalen en motieven gelijkduidend zijn, dan zullen de gevolgen van dezelfde incidenten die plaatsvinden ook gelijk zijn.

{Evenzo, is er niet tot wie voor hun tijd waren een Boodschapper gekomen of zij zeiden: Een tovenaar of een bezetene. Hebben zij de opdracht daartoe soms aan elkaar doorgegeven? Maar nee, zij waren overmoedige mensen.}

(Adh-Dhariyaat: 52-53)

De moslim moet de geschiedenis van naties en volkeren van de oude en huidige beschaving bestuderen. Hij moet de geschiedenis van de onwetendheid (Jahiliyah), want wie het verval van de onwetendheid niet kent, kan zich de glorie van de islam niet werkelijk voorstellen. Hij moet de geschiedenis van de intellectuele leerscholen van de rede en religies en prominente figuren, die de geschiedenis van de mensheid hebben beïnvloed. Hij moet belangrijke sekten en groeperingen bestuderen. Daarnaast moet hij bekend zijn met de hervormings- en bekeringsbewegingen in de geschiedenis van de islam en ook met de mannen die van tijd tot tijd door Allah, de Allerhoogste gestuurd zijn om de religie van deze Ummah te laten opleven.

De moslim moet al deze aspecten met alertheid bestuderen om in staat te zijn de Goddelijke Wetten die de loop van de gebeurtenissen besturen te beseffen en niet zozeer vanwege het plezier en het najagen van geschiedkundige gebeurtenissen.

Literaire en taalkundige kennis

Tegenwoordig zien we dat de moslims een afkeur hebben van het lezen van literaire boeken en taal, zodat ze zichzelf beperken tot oude boeken die, hoewel ze van groot belang zijn en de schatten van de wetenschap en kennis bevatten, moeilijke taal gebruiken waar de ongespecialiseerde lezer zich voor moet inspannen om het zijn uitdrukkingen en bedoelingen te begrijpen. Dit kan op zijn beurt de literaire smaak van de lezer en zijn mogelijkheid om met een elegante literaire stijl te schrijven, die geschikt is voor de lezers van deze tijd, beïnvloeden.

In de meeste gevallen moet de moslim zijn toespraak beginnen met een verhaal, poëzie of proza om de aandacht van de ander te trekken. Het moet in een indrukwekkende stijl zijn die hij ontwikkelt in de richting van het doel van zijn toespraak over islam en Da’wah. Wanneer de moslim ontstoken is van zijn karaktertrekken, zal dit zich uiten in zijn uitdrukkingen, schrijf- en spreekstijl. De Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) sprak de waarheid toen hij zei:

“Er bestaat fascinatie rondom welbespraaktheid en er is wijsheid in poëzie.” [4]

Tot 1955 was de moderne islamitische bibliotheek over het algemeen samengesteld uit vertaalde boeken van oriëntalisten, die zich concentreerden op de theologische aspecten van de islam en de visie dat de moderne renaissance afsteekt bij religieuze waarden. In dit geval moet het islamitische oosten, wanneer het zichzelf wil laten herleven de Europese methode, die secularisme heeft aangenomen en religie heeft buitengesloten, niet volgen.

Deze boeken, met hun afgeleide gedachten en slechte taalgebruik hebben, op hun beurt, de generaties die in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw leefden beïnvloed.

Toen de literatuur van de Islamitische Beweging met haar diepe betekenissen, elegante stijl en kristalheldere welbespraaktheid verscheen, ontving de jeugd deze met een smacht, zoals de droge aarde hunkert naar regen. Hij creëerde de intellectuele omverwerping waar we tegenwoordig over de gehele wereld  getuige van zijn en die we overal kunnen vinden.

Er is een groot verschil tussen de welbespraaktheid van Hasan Al-Banna, Sayed Qutb, Muhammad Al-Ghazali, Yusuf Al-Qaradawi en andere schrijvers en de genoemde vertaalde boeken die, behalve hun dorre betekenissen een zwakke stijl hebben.

Kennis van de geesteswetenschappen

In de moderne terminologie staan menselijke wetenschappen voor sociologie, sociale wetenschap, economie, moraliteit, filosofie, geschiedenis, onderwijs, wetenschappen van de jeugd en anderen die een wisselwerking hebben met de culturen, balansen en erfenissen van een natie. Deze wetenschappen zijn een reden, waardoor westers secularisme doordringt in de gedachten van moslims, in het bijzonder de jeugd en de studenten.

Wanneer een student deze wetenschappen op school of op een universiteit studeert, studeert hij deze vanuit een westers standpunt. De boeken of referenties die beschikbaar zijn voor hem, zijn uitgegeven door westerse intellectuelen. De laatste tijd is dit feit de westerse mensen opgevallen en hebben er meer aandacht aan gegeven dan de concentratie van wapens en kolonisatie. In zijn boek Mijlpalen, heeft Sayed Qutb op welbespraakte wijze geschreven: “Moslim kunnen natuurlijke wetenschappen als chemie, fysiek, biologie, astronomie, medicijnen, industrie, landbouw, administratie, technische middelen en andere takken die onder dit domein vallen van moslims en niet-moslims leren. Maar wat betreft geloofsovertuiging, het algemene ontstaan van het universum, aanbidding, manieren, gedrag, waarden, balansen, principes van politieke, sociale en economische systemen en verklaringen en motivaties van menselijke activiteiten en bewegingen van menselijke geschiedenis, mogen moslims niets aannemen, behalve wat van de Goddelijke bron komt en van de geloofwaardige en rechtschapen moslim.

Daarom moet de moslim de menselijke rede van het Westen en het oosten lezen en vergelijken met de islamitische rede die voortkomt uit de principes van de islam. Daarom, datgene wat in lijn staat met de principes van de islam, moet hij accepteren en de rest moet hij verwerpen.

Dit zal slechts vervult worden door deze islamitische wetenschappen in een behoorlijke hoeveelheid te bestuderen. Wat betreft degene, die zich begeeft in de menselijke wetenschappen van het westen, hij zal niemand behalve August, Kant, Dirkaim in sociale wetenschappen, niets dan kapitalisme en socialisme in de economie, enkel zionistische leiders in de politiek en alleen maar Grieken in de filosofie tegenkomen. Hij zal precies zo zijn, als Professor Najm Ad-Din Arbaken beschreef: “We verdreven de Grieken die ons land bezetten, maar ze kwamen terug om onze geest te bezetten toen we hun gedachten begonnen te studeren op universiteiten, alsof het een ideale en rechtvaardige gedachte was.”

Men zal ook talloze islamitische studies vinden die deze onderwerpen aanpakken.

Wetenschappelijke kennis

Deze zaak is van groot belang. Tegenwoordig zijn er twee klassen van mensen. De eerste klasse is die van geleerden en juristen, die islamitische wetenschappen gestudeerd hebben en die er zeer bedreven in zijn geworden en er vervolgens over geschreven hebben. De tweede zijn die, die moderne islamitische wetenschappen in colleges en universiteiten hebben bestudeerd en zichzelf hebben beperkt tot dit gebied. Er is een grote leemte tussen de beide klassen.

In feite heeft dit de status van de Islamitische Beweging beïnvloed. Sjeiks kijken neer op de jonge generaties van de Islamitische Beweging, waarvan de meeste zijn onderwezen in moderne takken van kennis en evenzo hebben de jongeren geen respect voor hun sjeiks, ze beschouwend als zijnde ouderwets en niet in staat om de modes en wetenschappen van deze eeuw het hoofd te bieden. Deze lastige tweedracht heeft op zijn beurt een groot effect op de Islamitische Beweging en zijn status voor mensen en zijn programma’s die nog steeds bij deze sjeiks horen, die weinig over de moderne wetenschappen weten. Om de zaak recht te zetten, moet de jeugd het nodige respect tonen voor hun sjeiks en moeten de sjeiks samenwerken met de jeugd; en er moeten wetenschappelijke leerprogramma’s komen, die de kloof tussen de beide groepen opvullen. In uitleg van het vers

{ Slechts de kennisdragenden van zijn dienaren vrezen Allah}

(Fatir: 28)

zeiden de Tafsirgeleerden: “Dat zijn de geleerden van de Shari’ah” maar ik zeg, ze omvatten ook de geleerden van de wereldse wetenschappen.

De Shari’ah geleerde zal nooit de dimensies van het volgende vers begrijpen:

{ En van het water maakten wij elk levend wezen}

(Al-Anbiya’: 30)

Hij zal het slechts begrijpen, als hij bekend is met de theorie van lichtassimilatie en de watercyclus in de ondersteuning van de materie. Dus, als het concept van de Wetgever wordt gecombineerd met het wetenschappelijke concept, wat zijn creativiteit zal bewerkstelligen die werd gerealiseerd door de vroege moslim leerscholen die uitmuntend waren in medicijnen, techniek, algebra, rekenen en Tafsir, Fiqh en taalkunde.

Realistische en politieke kennis

Dit is ook een zeer belangrijke kwestie.

Het volstaat niet voor een moslim om enkel bedreven te zijn in Shari’ah en moderne wetenschappen. Hij moet de politieke toestand van zijn eigen land en de internationale en regionale invloedrijke politiek begrijpen. Hij moet bekend zijn met de problemen van minderheden die in zijn land leven en overal ter wereld waaronder ook de moslims minderheden vormen overal ter wereld.

Hij moet bekend zijn met verschillende ideeën, uiteenlopende ideologieën en internationale politiek met hun positieve of negatieve invloeden op moslims en de Islamitische Beweging.

Deze aard van realistische of politieke kennis noodzakelijk voor de bekwame moslim, om zijn tijd en inspanningen te sparen. In veel zaken die positieve of negatieve effecten op het leven van de moslims hebben, vinden we geleerden die verschillende en zelf tegensprekende standpunten erover innemen. Op hun beurt zijn de mensen verdeeld tussen de tegenstanders of voorstanders van iedere groep, afhankelijk van de Fatwas van geleerden. Als we willen beoordelen met goed geloof en pure intenties, moeten we zeggen: “Het conflict tussen deze Fatwas stam af van de realistische en politieke kennis, die bij de ene groep geleerden bekend is en bij de andere niet.”

Hoe kan politiek die door de Shari’ah bestuurd wordt goed begrepen worden, als er een groep geleerden is, die niet weet welke strekking de een of andere zaak heeft? Vanuit dit oogpunt kunnen we zeggen, dat de moslim datgene wat hem helpt om de nationale, regionale en internationale politieke toestand te begrijpen moet lezen en doorgronden, zoals memoires van grote staatslieden en politieke studies. Ze moeten ook de nodige aandacht aan het nieuws en politieke analyses schenken. Hij zal worden, zoals ‘Umar Ibn Al-Khattab zichzelf beschreef: “Ik ben geen bedrieger, maar ik kan niet bedrogen worden.” Als hij dit verwaarloosd, zal de moslim wereld een gijzelaar worden onder degenen van de leiders van het Oosten en het Westen, die zich dag en nacht bezighouden met sluwheden tegen de islam en moslims.



[1] Fath Al-Bari, vol. 1, p. 169.

[2] Dr. Yusuf Al-Qarawady, Mathal Ar-Rasul Wa Al-‘Ilm (De Profeet en de kennis), wat is overgeleverd over de kennis in Al-Ihya’, Yusuf Al-Qaradawy, Thaqafat Ad-Da’ee ( De kennis van de Da’iyah), ‘Imad Ad-Din Khalil, Hawla Tashkil Al-‘Aql Al-Muslim, ( Over de vorming van het moslimverstand), Al-Ghazali, Muslim Character, Al-Hashimi, Shakhsiyat Al-Muslim (De persoonlijkheid van de moslim), Mustafa ‘Abd Al-Wahid, Shakhsiyat Al-Muslim (De persoonlijkheid van de moslim), Chrisi Morrison, Knowledge calls for belief (Kennis heeft geloof nodig), en andere boeken.

[3] Overgeleverd door Muslim en Al-Bukhari.

[4] Overgeleverd door Ahmad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Close