Ethiek

De moslim hoort een grote ambitie hebben

Mensen die grote ambities hebben zijn degenen die de leiding nemen in het veranderen van de wereld. Elk wetenschappelijk idee, opbouwend project of hervorming van een natie of volk is verwezenlijkt door een grote man of vrouw die erin gelooft en ernaar streeft, tot hij/zij zijn doel bereikt of in het belang ervan sterft.

Met betrekking hierop is de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) ons voorbeeld, toen hij de hulp vroeg van zijn oom Abu Talib, die was opgehitst door de hoofdlieden van Quraish. Zijn oom zei: “Breng me niet in verlegenheid en belast me niet met iets wat boven mijn capaciteit ligt.” Hierop antwoordde de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn):

“Bij Allah, als ze de zon in mijn rechterhand zouden leggen en de maan in mijn linkerhand, om mij de verantwoordelijkheid van deze zaak af te nemen, zou ik hem nooit verlaten, totdat Allah zijn succes bewijst of ik ervoor sterf.”

Hoe kan degene wiens vastberadenheid zo verstrekkend is en wiens doelen in verbinding staan met Allah (geprezen en verheven is Hij) iets ontraden worden, of verzwakken?

Als dit het geval is in verband met Profeetschap, dan genoten de metgezellen een gelijkwaardige verheven positie. De falende methodeleer om mannen met een grote vastberadenheid te produceren moet herzien worden.

Er was bijvoorbeeld Bilal Ibn Rabah Al-Habashi die gevangen werd door Umayyah Ibn Khalaf en in de woestijn op het heetst van de dag op zijn gezicht en rug werd gegooid. Daarna beval hij om een gigantische steen op zijn borst te leggen, zeggende: “Bij Allah, dit zal doorgaan tot je sterft of ongelovig wordt aan Mohammed.” Bilal uitte echter niets anders dan: “Ahad, ahad” wat betekent, dat Allah Eén is.

In het geval van Yasir’s familie vinden we een ander voorbeeld, die werd gemarteld in de gonzende hitte van de woestijn. Yasir en zijn vrouw stierven ten gevolge van deze brute kwelling. ‘Ammar (hun zoon) voelde zich slechts bedroefd toen hij onder deze brute foltering werd gedwongen om de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) te beledigen.

Deze grote mannen , die afstudeerden aan de school van het Profeetschap, werden geteisterd en beproefd door Allah (Geprezen en Verheven is Hij), maar zij toonden geduld, doorzettingsvermogen en hun zielen werden bevrijd van alle verlangens en verbeeldingen. Ze verwachtten geen enkele beloning van welke soort dan ook in deze wereld en ze waren noch trots op hun land, stam of gezin. Zij waren van nu af aan de meest betrouwbare mensen om deze grootse missie toevertrouwd te krijgen.

Toen Abu Bakr (moge Allah tevreden zijn met hem) het bureau van het kalifaat overnam en de Arabieren afvallig begonnen te worden zei hij: “Bij Allah, ik zal eenieder die een onderscheid heeft gemaakt tussen de Zakat (armenbelasting) en het gebed bevechten. Bij Allah, als ze mij zelfs maar weigeren een koord te geven, om de kamelen mee vast te binden dat door de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) geclaimd werd, dan zal ik ze voorzeker erom bevechten. Met wie zal hij vechten? Hij zal vechten met degenen die hoge ambities hebben.

Eenieder die de islamitische geschiedenis of enige andere historische periode onderzoekt, zal ontdekken dat ieder wetenschappelijk idee, bouwproject of hervorming van een land of volk is verwezenlijkt door een groot man met hoge ambities en een sterke wil.

Door de islamitische geschiedenis heen, zijn er veel opmerkelijke figuren, intellectuelen, imams, kaliefen, leiders, Mujahidun en geleerden geweest, die voortreffelijke en ongebruikelijke prestaties hebben geleverd op gebied van wetenschap en kunst. Zij deden onderzoek, ontdekten en stelden hun levens in dienst van hun Ummah. Daardoor bouwden ze een geïntegreerde beschaving, die ideaal en uniek was in vergelijking met andere beschavingen.

Een moslim moet hoge ambities hebben, die in verband staan met zijn missie. Ze moeten in verband staan met Allah, met betrekking tot zijn wens en doel. Laat ons luisteren naar Ibn Al-Qayyim toen hij over dit onderwerp in zijn boek “Al-Madarij” sprak: “Hoge ambities betekent je best doenom dicht bij Allah te zijn en ervan overtuigd zijn, dat niets Hem kan compenseren en er geen alternatief is voor Hem. Zo’n persoon zou zijn nabijheid en vriendschap van Allah; zijn blijheid, verlichting en geluk met Hem niet moeten verkopen voor mooie dingen en wereldse beloningen. De gelijkenis van hoge ambities onder andere soorten van vastberadenheid en ambities, is als de hoogste vogel onder andere vogels.” [1]

Na de val van het islamitische kalifaat, werden de meeste moslimlanden weggevaagd door invasies, waar westerse seculaire wetten de plaats van de islamitische Shari’ah innamen. Dit was een tijd toen de mogelijkheid van de religie om het leven te leiden in twijfel werd getrokken en toen intellectuelen opriepen om de islam te verwerpen en verwestering te accepteren.

Tijdens deze kritieke omstandigheden verscheen Imam Hasan Al-Banna (moge Allah hem genade schenken), die probeerde om zijn Ummah opnieuw volgens de fundamenten van de islam op te bouwen. Hij sprak over zijn beproeving, zeggende: “Niemand behalve Allah weet hoeveel nachten we wakker (alert) bleven, om de omstandigheden van deze Ummah en de mate waarin deze zich uitstrekken in alle aspecten van het leven te overzien en bestuderen. We stelden diagnosen van ziekten vast en bedachten genezingen om deze ziekten te elimineren. Wat stonden we verbaasd, terwijl we ons met deze psychologische toestand bezighielden (denkende aan de omstandigheden van de Ummah), hoe we zagen dat anderen verspreid waren over cafés en immorele clubs en toen we vroegen welk voordeel ze konden halen uit het bijwonen van zulke saaie aangelegenheden, antwoordden ze: “We doden de tijd.” Zouden deze gewetenloze mensen niet weten, dat hoe langer iemand nutteloos en doelloos bezig is hoe meer verdorven zijn leven zal zijn. Dat is omdat tijd leven is…” [2]

Hoeveel machthebbers en leiders hebben zichzelf en hun naties verdorven, door hun tijd nutteloos te besteden. De eerbare Imam Hasan Al-Banna en zijn broeders hebben dat samengevat. Het is deze Da’wah, die in alle hoeken van de wereld weerspiegelt, hoop doet herleven, standvastige intenties doet vernieuwen en steun geeft aan de moslimjeugd om de moslim Ummah opnieuw op te bouwen.

De Algerijnse geleerde ‘Abdel Hamid Ibn Badis (moge Allah hem genade schenken) ontmoette zijn vriend en collega Al-Bashir Al-Ibrahimi terwijl hij zijn Hajj verrichtte. Zijn vriend besloot I’tikaf (afzondering in de moskee) te doen in Medina en verdeelde zijn tijd tussen zuivere daden van aanbidding en lezen en schrijven. ‘Abdel Hamid vroeg hem: “Wie zal Algerije bevrijden, als jij en ik ons op deze wijze gedragen (onszelf afzonderen in de moskeeën)?” Daaropvolgend  keerden zij terug naar Algerije en bevrijdden het. Hoe deden ze dat? Door diep geloof, begrip en ononderbroken werk.

Zij waren grote mannen met oprechte zielen, hoge ambities en met verreikende doelen. De volgende dichtregels kunnen op hun van toepassing zijn:

Als er geen uitweg is, behalve door te sterven, zal het beschamend zijn om te sterven als een lafaard.

Sommige mensen hebben hoge ambities in hun zoektocht naar kennis. Het is waar dat alle deugden en verdiensten met kennis beginnen.

Allah de Almachtige zegt:

{Weet daarom, dat er geen god is behalve Allah, en vraag vergeving voor uw misstap…}

(Mohammed: 19)

We hebben talloze voorbeelden van vastbesloten mannen met hoge ambities in onze glorieuze geschiedenis, die omwille van één enkele Hadith dagen en nachten onderzoek verrichtten.Er word gezegd, dat de hoogste ambitie het zoeken van kennis van de Luisterrijke Qor’aan en de profetische Sunnah is. We zeggen ook, dat hier alle wetenschappen van het leven hierbij inbegrepen zijn, want het leven kan niet zonder hen en ze zijn ook opgenomen in de kennis van het Boek en de Sunnah.

Als er geen unieke overeenkomst was, dan zouden de moslims niet zulke voortreffelijke geleerden gehad hebben, noch zouden ze de wereldleiders zijn geweest op alle gebieden van wetenschap en vaardigheid en ze zouden eveneens niet de meest vooruitstrevende universiteiten van de wereld gehad hebben.

Degene die hoge ambities heeft, is de persoon die kennis en actie samenvoegt, want kennis is slechts dan waardevol, als het is praktijk gebracht wordt.

Wanneer je een moslim die geen tijd over heeft om te lezen en schrijven ontmoet, zul je zien, dat hij in staat is om mensen te vormen door zijn uitspraken, acties, bewegingen en onderwijs, dan moet je weten dat hij hoge ambities heeft. Wanneer je echter een moslim ontmoet, die zijn spraak volbrengt, maar echter faalt in zijn werk, die met een luide stem spreekt in vergaderingen en ontmoetingsplaatsen, maar je verliest hem op gebied van serieusheid, dan ben er maar zeker van dat hij slechts opzichtig is en geen ware moslim. Moge Allah zijn genade schenken aan degene die zei:

 “Imam Hasan Al-Basri verkreeg deze status slechts, vanwege het feit, dat wanneer hij de mensen beval iets te doen, hij de eerste was die het deed, en wanneer hij iets verbood, was hij de eerste die het meed.”

Degene met hoge ambities laat datgene wat het niet aangaat achterwege en dat is een deel van goed moslimschap. Hij moet twijfelachtige zaken uit de weg gaan, want de persoon die dat doet zuivert zichzelf met betrekking tot zijn religie en eer. Wanneer men regelmatig excuses aanvoert, staat dat recht tegenover hoge ambitie, want het is ons geduld dat ons helpt tegen de ontberingen van de Da’wah, wat de gevolgen daarvan ook mogen zijn.

Het hebben van hoge ambities houdt in, dat je trots bent met je Da’wah en de waarden van de islam. Een moslim voelt de betekenis van de verantwoordelijkheid die hij draagt met groot vertrouwen, dezelfde verantwoordelijkheid die werd gegeven aan de hemelen, de aarde en de bergen, maar zij weigerden hem te dragen. Het is slechts de moslim die hem op zich nam. De persoon met hoge ambities moet dapper zijn. Dit houdt niet alleen in dat men fysieke kracht moet hebben, maar ook kracht van het hart en standvastigheid. Dapperheid betekent moed, gesteund door bedachtzaamheid en wijsheid. Praktisch gesproken geldt de volgende stelregel: “De meest enthousiaste, haastige en roekeloze mensen zijn de meest angstige, geruïneerde en verslagen mensen. Haast, roekeloosheid en overenthousiastheid komen vaak voort uit de onderschatting van de ware kosten.” [3] Moge Allah zijn Genade aan Imam Hasan Al-Banna schenken die ons adviseerde door te zeggen: “Hou je emotionele opvliegingen onder controle, door overdenking en beraadslaging. Schrijf je voorstellingsvermogen waarheid en werkelijkheid voor en ontdek waarheden in de briljante en stralende lichten van de fantasie. Leun niet compleet naar een kant en laat vervolgens de andere kant in onzekerheid. Sta niet in conflict met de wetten van het universum, want ze zullen je voorzeker overwinnen. Probeer in plaats daarvan de overmacht erover te verkrijgen en er voordeel uit te halen. Geef ze een andere wending en zoek hulp van ze en wacht op het uur van de overwinning dat niet ver van je verwijderd is.” [4]

De persoon die hoge intenties heeft realiseert ze. Als je ergens van overtuigd bent, breng je het direct in de praktijk.Een idee tot het domein van de spraak begrenzen, is niet de correcte wijze voor degenen die anderen tot de islam oproepen.

Het hebben van hoge ambities betekent de tijd respecteren en hem op zijn waarde schatten. De tijd is een principiële kwestie in de vooruitgang van naties, groepen en de mensheid. De tijd gaat door en wacht niet; hij gaat altijd voorbij en herhaalt zichzelf niet. Bij het aanbreken van elke dag, roept hij : “O zoon van Adam, ik ben een nieuwe schepping en ik getuig over je daden, dus leer van mij, want als ik voorbijga zal ik niet terugkeren voor de Dag des Oordeels.”

Daarom, wanneer je een persoon ontmoet, die geen waarde aan de tijd hecht, dan ben er maar zeker van dat hij waardeloos is, ongeacht zijn pogingen om je ervan te overtuigen dat hij een ware moslim is.

 

Aan de moslim!

De omstandigheden van onze Ummah waarin we leven zijn de hoogste moeilijkheidsgraad. Je zult deze omstandigheden slechts overwinnen wanneer je je ziel verheft en je zaken en je doelen in verbinding stelt met je Heer. Je toewijding tot de islam zou zo moeten zijn, als een vader die een zieke zoon heeft, of die niets heeft om voor zichzelf of zijn kinderen te zorgen. Beiden zullen voorzeker hun uiterste best doen, in hetgeen wat van ze gevraagd wordt.

We moeten een oprecht gevoel in onze harten hebben, dat ons voortdurend prikkelt om onze doelen te bereiken. Wanneer dit gevoel niet diepgeworteld in onze harten is, in onze zielen gevormd, door onze aderen stroomt, noch onze gedachten bezighoudt, dan zullen we de taak niet goed doen.[5]

 

Beste moslim broeder en zuster!

Als je een van de personen wilt zijn aan wie veranderingen worden toevertrouwd, moet je hoge ambities hebben, omdat ambities bovenaan alle zaken staan. Eenieder die hoge ambities heeft die evenwichtig en waarachtig zijn, dan zul je zien, dat zijn werken voorspoedig zijn.[6]

Het is niet alleen zaak, dat men enkel hoopt, maar men moet ernaar streven. Allah, de Almachtige zegt:

{Maar zij die zich vanwege onze zaak inzetten, hen zullen Wij recht leiden langs onze wegen, en voorzeker, Allah is altijd met de rechtvaardigen.}

(Al-‘Ankaboet:69)

Wat je de steun geeft om dit te verwezenlijken, is het voortdurend gedenken van Allah en het lezen over de levens van de Metgezellen en onaantastbare geleerden, die in oprechtheid streefden en met wie Allah (Geprezen en Verheven is Hij) de religie beschermde.

Al-Imam Ibn Al-Jawzi (moge Allah hem genade schenken) zei: “Ik zoek mijn toevlucht bij Allah, tegen degenen met wie we leven. Geen van hun heeft hoge ambities, die een beginner als voorbeeld zou kunnen nemen, noch is een kuise man, die begunstigd is met ascetisme. Bekijk de biografieën van de mensen met hoge ambities. Lees hun werken en onderzoeken, want je kunt de mensen zien, door er regelmatig over te lezen.[7] Neem de mensen met ambitie tot je metgezellen, want iedere metgezel wordt geleid door zijn metgezel. Verdiep je in de kwesties van de moslims, want wie geen aandacht aan de kwesties van de moslims schenkt, is niet één van hun.

 

Beste moslim broeder en zuster!

Als je een van hen bent, dank dan alleen Allah, en als je niet één van hen bent, dan doe je best om een van hen te worden. Verandering moet in jezelf beginnen. Voorzeker, Allah verandert de toestand van een volk niet, tenzij het verandert wat in zichzelf is.



[1] Ibn Al-Qayyim, Madarij As-Salikin, p.171.

[2] Tract of the fifth Mu’tammar, p. 7.

[3] Sayed Qutb, Fi Zilal Al-Qur’an, deel 5, p.45.

[4] Hassan Al-Banna, Tract of the fifth Mu’tammar.

[5] Abu Al-‘Ala Al-Maududi, Tadhikirat Du’atu Al-Islam (Herinnering van de du’ah van de islam) p.58.

[6] Muhammad Ahmad Al-Rashid, Ihya’Fiqh Al-Da’wah, (Herleving van de Fiqh van de Da’wah).

[7] Muhammad Ibn Hassan Inb ‘Aqil Musa, Al-Himah Ila Tariq Al-Qimah, p. 39-40.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Close