Het Gebed

De knielingen van vergeetachtigheid

Ten eerste: de knieling van vergeetachtigheid is voorgeschreven in de volgende situaties:

  • Als de bidder de begroeting doet vóór het voltooien van het gebed, dan moet hij zijn gebed afmaken voordat hij iets anders gaat doen. Vervolgens doet hij de knieling van de vergeetachtigheid zoals de Gezant Gods (vrede zij met hen) deed. Toen hij twee gebedsdelen bad in plaats van vier, en hij deed de begroeting, toen begroette hij en hief zijn beide handen op. (dit is overgeleverd door al-Bukhaari).
  • Als er meer gebeden zijn: de Gezant Gods (vrede zij met hem) bad vijf gebeden, en toen zij hem dat vertelden bad hij nog twee knielingen na de begroeting (overgeleverd door de groep (geleerden)).
  • Als er twijfel is over het aantal gebedsdelen (rak’aat) dat hij heeft gebeden, dan moet hij het minimale bedenken, zijn gebed afmaken en twee extra delen bidden (knieling). Overgeleverd door Muslim.
  • Als men een aanbevolen handeling vergeet van het gebed zelf: de Gezant Gods (vrede zij met hem) vergat een keer de uitspraak van getuigenis (tashahhud) en vervolgens bad hij twee delen extra. (Overgeleverd door de groep).
  • De knielingen van vergeetachtigheid zijn verplicht gesteld in de eerste drie situaties en in de vierde is het sterk aanbevolen, naar voorbeeld van de Profeet (vrede zij met hem).

Ten tweede: de manier:

Voor de knieling van vergeetachtigheid zijn er twee manieren en allebei zijn ze correct volgens de Gezant Gods (vrede zij met hem).

  • Vóór de begroeting: men doet de uitspraak van getuigenis (tashahhud), men bidt voor de Profeet (vrede zij met hem) een zegening of smeekbede, vervolgens zegt men “God is de grootste” en knielt men twee keer extra. Dan sluit men af met de begroeting. (Overgeleverd door de zeven, waaronder al-Bukhaari)
  • Na de begroeting: men doet alleen de uitspraak van getuigenis, dan de begroeting naar rechts, dan zegt men “God is de grootste” en knielt men twee keer. Vervolgens zegt men de uitspraak van getuigenis, bidt voor de Profeet (vrede zij met hem) een zegening of smeekbede en doet de begroeting. (Deze manier is overgeleverd door Muslim, Abu Daawud, al-Nasaa’i, Ahmad, ibn Khazima en je begrijpt, een van deze tradities is ook van al-Bukhaari.)

Ten derde: verschillende regels:

  • Als degene die bidt de knieling per ongeluk vergeet en de periode tussen deze en het gebed lang is, dan vervalt deze.
  • Als de imam de knieling doet is het voor de toehoorder verplicht hem te volgen. Als de imam het vergeet en geen knieling doet dan is het voor de toehoorder verplicht om hem daarop te attenderen in plaats van de knieling alleen te doen.
  • Als de toehoorder het vergeet dan hoeft hij niet te knielen.
  • Als men het eerste zitten nalaat en opstaat, dan is men niet dichterbij de qiyaam, en het is hem niet toegestaan terug te keren maar hij moet blijven staan en de knieling van vergeetachtigheid bidden.
  • Als men met opzet de verplichte knieling nalaat dan is hij verplicht het gebed over te doen, bij de Shafi’ieten is er niets verplicht wat dat betreft.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Zie ook

Close
Close