Ethiek

Published on oktober 6th, 2012 | by Mustafa At-Tahhan

0

De goede manieren van de Moslim

Toestemming vragen (ist’idhan)

Het vragen om toestemming is in het leven van moslims natuurlijk een serieuze aangelegenheid. Dit te negeren brengt wanorde en chaos in de levens van de individuen en de samenleving met zich mee. Feitelijk zijn hier niet de mensen die zijn afgedwaald, hun tijd dodend, hun leven bedervend en die het niet scheelt om zich aan goede manieren te houden, onze zorg. Onze zorg is echter gericht op de moslim die zijn tijd goed indeelt en respecteert en anderen helpt hun plichten te volbrengen. Het is die persoon, die het werkelijk nodig heeft om zijn tijd goed in te delen en zich standvastig aan de goede manieren van het vragen om toestemming te houden.

Stel je eens voor wat je kunt doen, wanneer je je tijd en je werk op serieuze wijze indeelt. Ondertussen klopt er iemand op je deur zonder van tevoren toestemming te vragen en blijft een hele poos en verdoet je tijd. Stel je een voor hoe je van je stuk gebracht zou zijn, als je begint met het lezen van een boek, iets schrijft, een zaak bespreekt met je partner of met je familie zit en net op dat moment krijg je een verrassend bezoek, zonder toestemming te vragen en deze bezoeker heeft geen enkel doel, behalve het verspillen van jouw tijd!

Vanwege zulke overwegingen, is de islam bezorgd over deze belangrijke zaak. De Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) onderwijst:

“Kom niet naar de huizen, (toestemming vragend) voor de deuren, maar kom van de zijkant van de deuren. Dan moet je toestemming vragen om binnen te mogen. Wanneer je toestemming krijgt kun je binnengaan, anders moet je weggaan.”[1]

Op dezelfde manier beveelt Allah, de Almachtige ons:

{Oh jullie die geloven! Gaat geen huizen binnen, behalve jullie(eigen) huizen, totdat jullie toestemming hebben gevraagd en salaam hebben gegeven aan haar bewoners. Dit is beter voor jullie, hopelijk zullen jullie je laten vermanen. Maar als jullie niemand daarin aantreffen: gaat er dan niet binnen totdat jullie toestemming hebben gekregen. En als tegen jullie wordt gezegd:”Gaat terug”, gaat dan terug, dat is reiner voor jullie. En Allah is Alwetend over wat jullie doen.}(An-Nour: 27, 28)

Wat een wonder, je kunt deze verfijnde manieren die de islam aanneemt en zijn volgelingen beveelt op te volgen overdenken, in gedachte houdend dat het in tijden waarin de huizen geen gordijnen hadden begon. Het was daarom erg makkelijk voor de mensen die een ziek hart hadden, om de privé-aangelegenheden van anderen te zien. De islam beveelt daaruit volgend:

{Betreed geen huizen, anders dan je eigen huis, totdat je (eerst) je aanwezigheid bekendmaakt.}

In feite is het aankondigen van je aanwezigheid (ist’inas) een fatsoenlijk en gevoelig gedrag en meer dan enkel vragen om toestemming, aangezien iemand toestemming kan krijgen, terwijl hij niet echt gewenst is om binnen te komen. De moslim moet echter in gedachten houden en zich weerhouden van het binnengaan van welk huis dan ook, zelfs wanneer toegestaan, totdat hij voelt dat hij echt welkom is.

Begroeting (As-Salaam)

De moslim is een gevoelige en aardige mens die liefheeft en wordt geliefd door anderen. Hij komt dichter bij de mensen door zijn uiterlijk van genegenheid en zijn lach. Hij is er altijd op gespitst om alle mensen met een begroeting te bejegenen (As-Salaam).

Abu Hurairah (moge Allah tevreden zijn over hem) overleverde, dat de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) zei:

“Eenieder die naar een bijeenkomst komt, moet de zittende mensen begroeten, en wanneer hij weg wil gaan, moet hij ze (ook) begroeten. Dat is, omdat de eerste begroeting niet veel deugdzamer dan de tweede is.”[2]

Allah, de Almachtige heeft de verschillende schepselen als broeders geschapen en heeft tussen hen vriendschap en genade gemaakt. Alle schepselen verheerlijken en prijzen Allah. Er is geen plaats voor conflicten, zoals in het geval met de valse theorieën. Alle schepselen zijn , met het Bevel van Allah, ten dienst gesteld voor de mens, die was geschapen om het Vertrouwen te dragen om het land te bewerken. In feite houdt de oprechte moslim met een gezonde Fitra van alle schepselen. Hij houdt van de aarde, aangezien de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) zei:

“Voorzeker, Uhud is een berg die van ons houdt en wij houden van hem.”

Allah, de Almachtige heeft liefdadigheid jegens alle dingen voorgeschreven. Hij beveelt de mens om dieren met genade te behandelen en te zorgen voor de groei en bevloeiing van planten. In diezelfde strekking instrueerde Abu Bakr zijn leger, dat in de naam van Allah oprukte om geen ouderen te schaden en geen bomen om te hakken. Dit vanwege het feit, dat hun strijd omwille van constructie was en niet om af te breken.

Als resultaat was het leven oprecht, vanwege de oprechte karakters van de moslimstrijders. Hierdoor betrad men de religie van Allah, de Almachtige met menigten, in die mate, dat de Indiër zijn afkomst vergat, de Pers zijn nationaliteit en de Kopt zijn kerk. Ze wilden allemaal hetzelfde zijn als de moslimstrijders. Ze assimileerden zich verder tot de moslims, door hun taal te bestuderen en ze wijdden zichzelf tegelijkertijd toe aan het moslimleger om de mensheid te bevrijden van het aanbidden van goden anders dan Allah, de Almachtige. Ze leerden van de islam, dat de ware moslim iemand is, waarvoor de andere moslims veilig zijn, met betrekking tot zijn spraak en daden. Verder leerden ze, dat vrede met de ziel, met anderen en met het universum een essentieel goed van de religie is. Om dit feit te handhaven, heeft de islam de begroeting van moslims zijnde vrede, barmhartigheid en zegeningen gemaakt.

De Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) stelde:

“Voorzeker, de mensen die de bescherming van Allah het meest verdienen, zijn degenen die de anderen als eerste groeten.”[3]

We moeten dus iedereen, of we hem kennen of niet met een begroeting bejegenen.

Assalaamo alaikum wa rahmatullahi wa barakato” is een vraag naar liefde, barmhartigheid en zegeningen die het hart nodig heeft, zodat het de andere harten met mededogen en liefde ontmoet. Deze begroeting onderhoudt de banden van het broederschap en negeert de problemen van het leven, die geschillen en onderscheid kunnen veroorzaken.

Assalaamo alaikum wa rahmatullahi wa barakato” moet gezegd worden, wanneer je een vergadering betreedt of verlaat. Om de tweede maal te benadrukken, zei de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn):

“De eerste is deugdzamer dan de tweede.”

In de islam, moeten de jongeren de ouderen echter als eerste begroeten (omdat de jonge moslim de oudere moet respecteren), de voetganger moet degene die zit begroeten, de kleine groep moet de grotere groep begroeten en de bestuurder moet de voetganger begroeten. Het duidelijke doel is hiervan, dat het leven van de moslims gedisciplineerd en geregeld wordt en de weg van wanorde en chaos moet vermeden worden. In de islam heeft iedere daad en elk gedrag zijn eigen wetten en regels. Bijvoorbeeld het begroeten, het betreden van de moskee, het binnengaan van een badkamer, het zitten langs de weg, het binnengaan van het huis, etc. Elk heeft zijn eigen regels en instructies die het beheersen. Dus de islamitische code van het leven is all-inclusive, om zo de strijd tegen wanorde en chaos aan te gaan.

Zullen mijn mensen deze instructies dan niet opmerken en toepassen?!

Allah, de Almachtige legt in Zijn ondubbelzinnige instructie het volgende uit:

{Wanneer jullie dan huizen binnentreden, geeft julliezelf dan salaam, een groet van bij Allah, gezegend en goed.} (An-Nur: 61)

We moeten onszelf, onze families en iedereen die we ontmoeten groeten. Het gebed eindigt met Tasleem (groet) wat een verplichting is. Het uiten van de begroeting is ongetwijfeld een teken van liefde wat weer een teken van geloof is en geloof is de sleutel van het Paradijs.

De Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) zei:

“Jullie zullen het Paradijs niet binnengaan, zolang jullie het geloof niet bevestigen (in al deze zaken die de artikelen van het geloof zijn). Jullie zullen niet geloven, zolang jullie niet van elkaar houden. Zal ik jullie niet wijzen naar iets, dat wanneer jullie het doen liefde tussen jullie zal voeden: sla acht op het praktiseren van de begroeting jegens elkander.”

Hoewel de begroeting wordt gezien als sunnah, wordt het reageren erop gezien als een verplichting. Allah, de Almachtige beveelt ons op welbespraakte wijze:

{En wanneer jullie met een groet begroet worden, groet dan met een betere dan deze (terug), of beantwoordt hem (op gelijke wijze).} (An-Nisa: 86)

Er is overgeleverd, dat de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) eens gevraagd werd:” Welke daad is beter?” De Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) antwoordde:

” Het voeden van anderen en het groeten van degenen die je kent en degenen die je niet kent.”[4]

In feite heeft het groeten van vrouwen door mannen dezelfde verdienste als het groeten van mannen onderling. Asma’ de dochter van Zaid overleverde dat de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) ons passeerde (enkele moslim vrouwen) en begroette ons.”[5]

Verder wordt een moslim bevorderd, om zijn broeders de hand te schudden. Er is overgeleverd dat Qatadah (moge Allah tevreden zijn met hem) zei:”Ik vroeg Anas (moge Allah tevreden zijn met hem) of de metgezellen van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) elkaar de hand schudden. Hij antwoordde:’Ja, dat deden ze.’”

Anas overleverde ook, dat een man de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) ondervroeg:

“O Boodschapper van Allah! Een man ontmoet zijn broeder of vriend, mag hij dan buigen uit respect voor hem?”Hij antwoordde:”Nee.” De man vroeg verder:”Mag hij hem dan naar zijn borst trekken en hem kussen?” De Boodschapper van Allah zei:”Nee.” De man vroeg verder:”Mag hij dan zijn hand schudden?” De Profeet zei:”Ja, dat mag.”

Het is echter wel toegestaan om iemand die terugkomt van een reis te omhelzen en kussen.

Dit zijn de islamitische goede manieren in het groeten. “assalaamo alaikum wa rahmatullahi wa barakato” is een uitspraak van waardigheid, eer en vrede. De moslim houdt van deze manieren en geniet van de bescherming die ze geven. Dit, terwijl de verdorvenen dit verfoeien, omdat ze de vijanden van oprechtheid en rechtvaardigheid zijn.

Goede manieren in vergaderingen en bijeenkomsten

Net zoals de talen en kleuren van de mensen verschillen, verschillen ook hun gebruiken en gewoonten van elkaar. Wanneer je van het ene naar het andere land reist en de gebruiken en gewoonten van de mensen naar boven ziet komen, zul je je verwonderen over het streven van de mensen omtrent hun gebruiken en gewoonten. Je zult soms echter merken, dat deze gebruiken en gewoonten datgene zijn, wat de mensen van elkaar onderscheidt. Bijeenkomsten hebben uiteraard hun eigen gebruiken en gewoonten. Bijeenkomsten voor politiek, entertainment, etc. hebben hun eigen gewoonten en gebruiken die in acht genomen moeten worden en de kinderen moeten ermee opgevoed worden. De islam, die de beste Ummah vestigt, die voor de mensheid gestuurd is, heeft ook haar eigen gebruiken en gewoonten, die de islamitische Ummah van andere naties onderscheidt. Slechts één categorie van deze gewoonten en manieren hebben betrekking op het bijwonen van bijeenkomsten.

Wanneer een moslim naar een vergadering komt, moet hij in eerste instantie de mensen van de vergadering groeten en gaan zitten waar de vergadering eindigt. Deze vergaderingen en bijeenkomsten worden bestuurd door een islamitische gedragscode. Hij mag van niemand verwachten dat hij voor hem opstaat (uit respect). De Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) heeft hieromtrent een duidelijk voorbeeld gegeven. Abu Umamah heeft overgeleverd, dat de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) naderde ons op een dag steunend op een staf en wij stonden (uit respect) voor hem op. Daarop zei hij:

“Sta niet op (uit respect voor elkaar) zoals de niet-Arabieren dit doen, elkaar erend.”

De profetische instructies veranderden weldra in vaste manieren in het gedrag van de metgezellen (moge Allah tevreden met hen zijn). Anas (moge Allah tevreden zijn met hem) verklaarde:” Er was ongetwijfeld niemand zo geliefd als de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn), en ze zagen ervan af voor hem op te staan, vanwege zijn afkeer van dit gedrag.”[6]

Hoewel de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) er niet van hield dat ze voor hem opstonden, beval hij hen om op te staan voor Sa’d Ibn Mu’adh (moge Allah tevreden zijn met hem) wanneer deze naar een vergadering kwam, zeggende:”Sta op voor jullie meester en eer hem.” Hij stond ook op voor Zaid Ibn Harithah (moge Allah tevreden zijn met hem). At-Tirmidhi overleverde op gezag van ‘Aishah (moge Allah tevreden zijn met haar): “Zaid Ibn Harithah kwam naar Medina, terwijl de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) in mijn huis was. Hoe dan ook, toen Zaid op de deur klopte, stond de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) op, zijn kleding met zich meeslepend en trok hem tegen zijn borst en kuste hem.”

Over dit feit is in feite een groot debat ontstaan.

Sommige geleerden zijn van mening, dat het opstaan voor iemand een ernstige zonde. Anderen zien er geen kwaad in, als er een behoefte ontstaat.

In sommige landen was het normaal, dat mensen voor elkaar opstaan en wodrt het als een belediging gezien als men tegen deze gewoonte ingaat. Sommige geleerden, zoals Ibn Hazm, staan het in deze situaties toe, wanneer men het beschouwt als een vorm van respect.

Al-Baihaqi overleverde van Anas, zeggende:” Het is een daad van Sunnah, om de geleerde, de oudere, de leider en de ouders te eren.” Er is eveneens overgeleverd, dat Ahmad Ibn Hanbal zei:” Niemand mag voor iemand opstaan, behalve de zonen voor hun ouders.” Verder zei ‘Aishah (moge Allah tevreden zijn met haar):”Wanneer Fatimah (moge Allah tevreden zijn met haar) naar de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) kwam, stond hij op, pakte haar handen, kuste haar en leidde haar om op zijn plaats te gaan zitten. Wanneer de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) haar bezocht, deed zij hetzelfde met hem.”[7]

Het wordt dus duidelijk dat deze zaak geen extremisme en striktheid behoeft. We moeten echter in gedachten houden, dat het verboden is om op te staan voor de trotse, hoogmoedige man, die van anderen vraagt hem te eren. Wat betreft het opstaan voor mensen, met het doel van respect en schatting, is het voor de moslim die erop doelt de harten van de mensen te winnen, toegestaan.

Onder de goede manieren bij vergaderingen valt het zitten waar de vergadering eindigt, omdat de islam puurheid van harten en expressie van liefde en vriendschappelijkheid onder moslims belangrijk vindt. Bijeenkomsten van moslims doelen op het verrijken van hun kennis en het bevestigen van hun kennissenkring, wederzijdse begrip en solidariteit. Sommigen houden ervan voorin de vergadering plaats te nemen, de gevoelens van anderen negerend.

Dit ziekelijke gedrag resulteert ongetwijfeld in ernstige consequenties en verandert de vergadering in een plaats van vijandigheid en haat in plaats van vriendschap, liefde en genegenheid. Deze beschouwingen in acht genomen heeft de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) zijn metgezellen de volgende manieren geïnstrueerd:

Men moet gaan zitten aan het einde van de bijeenkomst, zonder enig gevoel van schaamte of imperfectie. Jabir overleverde: “ Wij waren gewoon naar de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) te komen en te gaan zitten waar de vergadering eindigde.” [8]

Hij mag slechts tussen twee mannen gaan zitten met hun toestemming. [9]

Wanneer er geen plaats was in de vergadering, beval de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) hen, om ruimte voor zichzelf in de vergadering te maken.[10]

Wanneer er in de vergadering een groep mensen was, die een privé-kwestie besprak, verbood de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) iedereen hen te vergezellen.

Hij moet toestemming vragen om de vergadering bij te wonen en hen groeten wanneer hij hen verlaat op dezelfde manier hoe hij dit bij aankomst doet, omdat de Hadith stelde: “Wanneer hij een vergadering bijwoont, mag hij deze niet verlaten voordat hij hier toestemming voor heeft gevraagd.”

Wanneer iemand de vergadering voor een behoefte verlaat, maag niemand zijn plaats innemen, want de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) heeft gezegd:”Als iemand (vanwege een behoefte) de bijeenkomst verlaat en dan terugkomt, heeft hij er (de plaats) meer recht op.”

Twee mannen in de vergadering, mogen niet samen een onderonsje hebben en de derde persoon hierbuiten laten. De Hadith instrueerde: “Wanneer jullie met drie man in een bijeenkomst zijn, dan mogen twee van jullie geen privé-gesprek hebben, zonder de derde tot hij zich in jullie gesprek mengt, want hij zou hierdoor bedroefd kunnen worden.”[11]

Deze goede manieren spreken het eren en respecteren van een bepaalde persoon vanwege zijn enorme kennis, leeftijd of status niet tegen. Iemand mag vrijwillig voor hem opstaan als een daad van respect. In de islam is het zo, dat iemand niet als moslim wordt gezien, wanneer hij de ouderen niet eert, de moslim leider niet respecteert of de geleerde en de gast niet eert.

Verder is overgeleverd, dat ‘Ali (moge Allah tevreden zijn met hem) eens het gezelschap van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) bijwoonde en geen plaats vond om te zitten. Abu Bakr (moge Allah tevreden zijn met hem) stond op en liet hem op zijn plaats zitten. Toen gaf de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) het volgende commentaar:

“Voorwaar, niemand schat de waarachtige mannen, behalve (een onder) de waarachtige mannen.”

De goede manieren in luisteren en spreken

Spraak is een gift en een wonder van de Genadevolle, Die de mens de spraak heeft geleerd, om zijn gedachten en bevindingen te uiten. Hoe beter de spraak van een persoon is, des te beter is de indruk die dit aan de mensen geeft en vice versa.

Mensen zijn natuurlijk gewend aan spraak, zowel goed als slecht. Alle profeten (vrede zij met hen) zijn gestuurd met het Woord van Tawheed (Eenheid van Allah). Iedereen geeft zich over in zijn schaduw en hun gevoelens zijn in harmonie met de wereld, vervolgens begrijpen ze de identiteit en de waarde van hun bestaan.

De Arabieren waren optimisten met het woord, dus maakten ze zichzelf hoogmoedig met poëzie. Het Goddelijke Woord was en is nog steeds het wonder en leven van de wereld. Het omvat de moslims met zijn overvloed en daagt de ongelovigen uit om iets te produceren wat erop lijkt.

In principe is de ernst van het woord met verloop van tijd toegenomen. De moderne media hebben de middelen en methoden uitgevonden om het te ontwikkelen en hebben succes bereikt in de omzetting van letters in ideeën, gekleurde afbeeldingen en spraak. De media creëerden hieruit fictie, lessen en films.Zij verplaatsten het woord van de ene naar de andere plaats met de snelheid van het licht. Ze hebben alle wetenschappelijke middelen aan zich onderworpen om dit uit te breiden en over te brengen. Ze hebben hun effecten en indrukken gerealiseerd, totdat het zich heeft uitgebreid tot een nuttig voordeel.

De islam hecht een groot belang aan het woord, zoals de Luisterrijke Qor’aan op welbespraakte wijze uitdrukt:

{De Barmhartige, Hij heeft de Qor’aan onderwezen. Hij heeft de mens geschapen. Hij heeft hem de duidelijke verklaring (spraak) onderwezen.} (Ar-Rahmaan: 1-4)

Verder is het goede woord een belangrijke aangelegenheid voor de islam, omdat dit als een boom met stevige wortels is, met haar takken in de hemel en die ieder seizoen zijn oogst voortbrengt met de toestemming van zijn Heer.

Vanwege het belang en de ernst van het woord, heeft de islam bepaalde manieren gevestigd. In de islam, moeten de spraak, de spreker en de luisteraar zich aan een islamitische gedragscode houden, die de moslim van alle andere mensen onderscheidt.

De spreker

Zijn woorden moeten duidelijk genoeg zijn om begrepen te worden. De woorden van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) waren zo helder en duidelijk, dat ze gemakkelijk begrepen werden door alle luisteraars[12] en ze konden zelfs geteld worden.[13]

Hij (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) kon geen hoger taalniveau gebruiken, dan het niveau dat het publiek kon begrijpen. Hij (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) moest langzaam spreken, met makkelijke en begrijpelijke uitdrukkingen. Hij (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) moest zijn toespraak in alle bescheidenheid afleveren om de harten van de mensen te winnen.

Sommige mensen zijn zo dol op spreken, dat ze in die mate praten, dat ze eerlijk en oneerlijk spreken, serieus en grappend op geschikte en ongeschikte momenten over datgene wat het aangaat en wat hen niet aangaat. De islam verafschuwt dit gedrag en de sunnah beveelt de moslim om matig te zijn in zijn spraak.

De metgezellen vroegen eens aan Ibn Mas’ud om iedere dag met hem te beraadslagen. Hij weigerde dit, aanvoerend:” De Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) was heel gevoelig in het instrueren van ons op een  geschikt moment, zodat we niet verveeld zouden worden (dus: hij weerhield zich ervan om ons voortdurend tot last te zijn met toespraken en lessen).”[14]

Verder moet de spreker het gezelschap zijn gepaste recht en respect geven. Hij mag geen grapjes maken op een tijdstip van ernst en niet treuren in tijden van blijdschap. De moslim mag zich niet te buiten gaan in het prijzen van zichzelf voor anderen, want mensen weerhouden zich van het vergezellen van mensen die zichzelf voortdurend prijzen. Eerder moet hij onnodige praat vermijden, want veel spreken is de weg naar fouten, fouten zijn de weg naar zonden en zonden zijn de weg naar het Hellevuur.

Hij moet roddelen en het onthullen van andermans geheimen voorkomen. Verder mag hij ernst niet mengen met grapjes.

De Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) verklaarde:

“Eenieder die in Allah en de Laatste Dag gelooft, moet het goede zeggen of zwijgen.”[15]

De luisteraar

Zoals de spreker zich aan een aantal manieren dient te houden, moet iemand die aangesproken wordt zich ook onderwerpen aan een bepaald aantal regels:

Hij moet de spreker aankijken, opletten, hem niet onderbreken en wanneer hij om uitleg vraagt moet dit op een beleefde manier gebeuren.

De metgezellen van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) zijn de beste voorbeelden in dit opzicht. Er is bijvoorbeeld overgeleverd, dat ‘Ata’Ibn Rabah zei:”Een jonge man vertelde me een Hadith en ik luisterde ernaar alsof ik hem nog nooit gehoord had, terwijl ik hem zelfs al had gehoord voordat de jonge man geboren was.”

In feite betekent het niet dat je de spraak van de spreker in zijn geheel moet accepteren. Je mag om uitleg vragen, of het niet eens zijn met hem als dit nodig is, want de waarheid wordt slechts op deze manier verkregen. Islam verafschuwt debatteren en argumenteren, als het gebaseerd is op onwaarheid, terwijl debatteren wordt aangeraden wanneer het is gebaseerd op waarheid en eerlijkheid. Allah, de Almachtige beveelt:

{En wissel met hen van gedachten op de beste wijze.} (An-Nahl: 125)

Het is ongetwijfeld, dat eerlijke conclusies niet bereikt kunnen worden, behalve door eerlijke en objectieve discussie. Eerlijkheid moet alle overwegingen overheersen. Er is overgeleverd dat ‘Umar (moge Allah tevreden met hem zin) zei:”Ik heb nooit met iemand gediscussieerd, behalve dat ik wenste de waarheid op zijn lippen te zien.”

Op deze manier worden de ideeën geharmoniseerd en vullen ze elkaar aan. Van de andere kant, wanneer trots, vooroordeel en overheerst en conflict en tegenstelling de doelen worden, dan zal de waarheid voorbijgestreefd worden door fouten. De Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) voorspelde, zeggende:

“Geen volk dwaalt af na hun leiding, behalve degenen die zich te buiten gaan in conflict en twist.”[16]

Meningsverschil is natuurlijk een geprezen en natuurlijk fenomeen. We moeten in gedachten houden, dat de islam het omzetten van tijdelijke meningsverschillen in conflict en vijandigheid tussen de individuen in groepen en gemeenschappen op krachtige wijze verwerpt.

Het is hier gepast om de lering van de Profeet (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) aan te halen:

“Degene die zich weerhoudt van twist terwijl hij verkeerd is, voor hem zal (Allah bevelen om) een huis te bouwen in het laagste gedeelte van het Paradijs. Degene die ervan afziet om te twisten, terwijl hij gelijk heeft, voor hem zal een huis gebouwd worden in het midden van het Paradijs. Degene die zich houdt aan goede moraliteit, voor hem zal een huis gebouwd worden in het hoogste deel van het Paradijs.”[17]

Goede manieren bij het eten en drinken

De eet – en drinkmanieren bezetten een serieuze positie in de etiquette van naties. Westerse naties zijn gewend aan bepaalde manieren in eten en drinken in overeenstemming met hun ideeën over menselijkheid en het leven. Klassendiscriminatie is duidelijk in bijeenkomsten over voedsel en drinken. Iedere klasse heeft zijn eigen specifieke restaurants. Het is voor geen enkele klasse toegestaan om te mengen met een andere klasse. Deze gewoonten en ideeën zijn echter tegengesteld aan die van de moslims. In de islam zijn alle mensen gelijk. Daarom zitten ze samen en eten ze hetzelfde voedsel. Dit gedrag wordt in de moslims gekweekt, zelfs in zoverre dat de Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) verklaarde:

“Het ergste voedsel is dat van een huwelijksbuffet waar enkel de rijken voor uitgenodigd worden, terwijl de armen genegeerd worden.”[18]

Wanneer niet-moslims samenkomen om te eten is genoegen hun belangrijkste zorg. Daarvoor worden glazen wijn uitgedeeld om het verstand te versluieren en worden ze vergezeld door harde muziek en dans. Eten en drinken maken een groot deel uit van hun geneugten van het leven.

In tegenstelling hieraan, zijn de islamitische bijeenkomsten om te eten totaal anders. De moslim voelt de zegeningen van Allah in het voedsel, dus hij begint te eten met het noemen van de Naam van Allah en eindigt hij met het prijzen van Hem, Die hem heeft voorzien van eten en drinken, zonder enige macht van hemzelf. De moslim moet verder alle verboden in voedsel, drinken, spraak en bijeenkomsten vermijden.

In het Westen ziet men niets dan buitensporigheid in alle vormen: kleding, soorten en hoeveelheid eten en drinken die altijd verdwijnen in de vuilnisbak. De islamitische bijeenkomsten zijn totaal verschillend, omdat buitensporigheid verboden is in de islam, terwijl matigheid in alle zaken wordt aanbevolen. Al deze overwegingen en verschillen in acht genomen, moet de moslim zich aan de volgende manieren houden terwijl hij eet en drinkt:

Hij moet beginnen te eten terwijl hij de Naam van Allah noemt en eindigen met Hem te prijzen. Wanneer hij dit vergeet moet hij zeggen:” In de Naam van Allah aan het begin en aan het einde.”

Hij moet zichzelf schoon houden, voor en na het eten. De Boodschapper van Allah (mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) zei:”De zegening van het voedsel ligt in de woedoe voor en nat het eten.”[19]



[1] Overgeleverd door At-Tabarani.

[2] Overgeleverd door Abu Dawud en At-Tirmidhi.

[3] Overgeleverd door At-Tirmidhi die deze hadith als Hasan (goed) klasseerde.

[4] Overgeleverd door Al-Bukhari en Muslim.

[5] Overgeleverd door At-Tirmidhi, die het klasseerde als een Hasan hadith.

[6] Overgeleverd door Ahmad en At-Tirmidhi.

[7] Overgeleverd door An-Nasa’i en At-Tirmidhi.

[8] Overgeleverd door Abu Dawud.

[9] Overgeleverd door At-Tirmidhi en Abu Dawud.

[10] Overgeleverd door Al-Bukhari, Muslim, At-Tirmidhi, Abu Dawud en Ibn Majah.

[11] Overgeleverd door Al-Bukhari en Muslim.

[12] Overgeleverd door Abu Dawud.

[13] Overgeleverd door Al-Bukhari, Muslim, Abu Dawud, Ibn Majah en At-Tirmidhi.

[14] Overeengekomen.

[15] Overgeleverd door At-Tirmidhi.

[16] Overgeleverd door At-Tirmidhi.

[17] Overgeleverd door At-Tirmidhi.

[18] Overeengekomen.

[19] Overgeleverd door Abu Dawud en At-Tirmidhi.


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Back to Top ↑